Local nuts for sale

Loforðin á G8

2007-06-08T04:32:00.000-07:00

Eitt af því sem að rekur mig inn í bloggheim núna eftir 5 mánaða fjarveru er gleði mín yfir sigrinum á G8 ráðstefnunni – þetta loforð um 60 milljarða USD til baráttunnar gegn alnæmi í Afríku. Ég vona bara heitt og innilega að þeir standi við þetta ágæta loforð sitt núna, því í raun er þetta bara endurnýjun á loforði sem gefið var á G8 ráðstefnunni í Gleneagles árið 2005 – en þar gengu menn illa bak orða sinna. Það að 10.000 manns skuli deyja daglega af völdum hungurs, alnæmis og annarra sjúkdóma sem hægt er að lækna með einni sprautu sem kostar innan við 100 kr er til háborinnar skammar í okkar heimi. Þetta á jú að heita háþróaður heimur – heimur allsnægtar! En gæðum þessa heims er víst misskipt. Í hryðjuverkaárásunum í Bandaríkjunum árið 2001 fórust rúmlega 3000 manns í Tvíburaturnunum. Hinn háþróaði heimur grét. Fólk sameinaðist í sorg og syrgði þá sem fórust – hvort sem þeir þekktu þá eða ekki. 11. september á hverju ári er haldin minningarhátíð um þessa 3000 einstaklinga og nöfn þeirra allra lesin upp. Í Afríku deyja, eins og ég sagði áðan, um 10.000 manns á hverjum einasta degi. Þetta er þrefalt magn þeirra sem fórust í turnunum. Þetta jafngildir því að 20 júmbóþotur stútfullar af fólki færust á hverjum einasta degi. Samt er enginn sem syrgir – hinn háþróaði heimur fellur varla tár. Ætli það hafi verið haldin minningarathöfn einhversstaðar í heiminum í gærkvöldi fyrir þessa 10.000 einstaklinga sem létu lífið í Afríku í gær. Þessir einstaklingar verða í bænum mínum í kvöld, sem og önnur kvöld.

Gleðilega hátíð!

2006-12-28T02:58:00.000-08:00

Jæja, held að það sé nú bara nokkuð gott hjá mér að koma að einu bloggi fyrir áramót :) Annars er nú margt sem ég á eftir að skrifa um úr þessari ferð okkar til USA. Hún var stórskemmtilegt og margt sem gerðist þar.

En Jólin hafa verið alveg frábær. Ég náði að borða mikið af góðum mat, drekka góð vín, opna pakka og slappa af. Melkorka var auðvitað í essinu sínu – ég hef nú ekki tölu á þeim pökkum sem hún fékk, en það var allavega heill hellingur. Fyrsti pakkinn sem hún opnaði var hlaupahjólið sem hún fékk frá okkur foreldrunum og eftir það komst eiginlega ekkert annað að. Sá pakki einn og sér hefði verið meira en nóg handa henni miðað við hvað hún var ánægð með hann. Það þurfti að minna hana reglulega á að hún ætti nú fleiri pakka eftir óopnaða. En hann Daddi minn, þessi elska, gaf mér diskinn með strákunum mínum í U2 og svo yndislegan jakka frá 66°Norður. Annars fékk ég líka pils og hálsmen frá mömmu og svo rauðvín, skreytingar á vínglös, rauðvínsglös, kerti, matreiðslubók, tappatogara og eitthvað fleira frá hinum og þessum.

Hún Melkorka fékk um daginn disk sem heitir “Jólasveinarnir syngja og dansa” og er bæði CD og DVD diskur, sem er alveg bráðsnjallt. Þetta er mjög skemmtilegur diskur og hún hefur horft mikið á hann og sofnar út frá söngnum á kvöldin úr spilaranum sínum. Þessi diskur hefur þó einn alvarlegan galla. Í einu laginu (sem að ég get bara ekki fyrir mitt litla líf munað hvað heitir, en er eitt af þessum sígildu jólalögum) syngur sveinki hátt og snjallt “Hæ hó, MIG hlakkar til” – ekki einu sinni, heldur þrisvar sinnum í sama laginu. Þetta er hinn er mesti hryllingur og ég er alveg hundfúl út í þá sem framleiða þennan disk. Við þurfum að standa í því að leiðrétta barnið þegar hún syngur þetta og hún er orðin svo ringluð í þessu að hún þarf að hugsa sig vel um áður en hún syngur viðlagið. Hún spurði nú af hverju í ósköpunum jólasveinninn væri að syngja þetta svona fyrst þetta væri vitlaust og pabbi hennar sagði að hann væri bara svona hrikalega stjúpid. Annað sem við tókum eftir en höfum ekkert verið að tala um upphátt í kringum hana af þessum diski er textinn sem lesinn er um Stekkjastaur, en þar segir að Stekkjastaur kom stinnur til byggða og vildi sjúga ærnar.... En það er örugglega saga út af fyrir sig!

I´m back!

2006-06-12T08:00:00.000-07:00

Jiminn eini, langt síðan ég hef blöggað! En ég er sko komin aftur – vúhúúúúú. Ekki það að sé nokkur maður sem les þetta, ég geri fastlega ráð fyrir því að þessar 5 hræður sem lásu blöggið mitt hafi löngu gefist upp á mér og þessar leti. En here goes.

Nóg búið að gerast. Emma fermdist þann 8. apríl við hátíðlega athöfn í Vestmannaeyjum. Hún stóð sig með prýði stelpan, var sæt og fín. Hún fékk auðvitað ólýsanlegt magn af gjöfun og það tók heila eilífð að taka þær upp um kvöldið. En það hafðist fyrir rest, hún opnaði og við hin sátum og drukkum bjór, og hún var mjög sátt við allt sem hún fékk, enda ekki annað hægt þar sem þetta var allt gullfallegt.

Um Páskana skelltum við okkur til Dublin. Daddi fór og sveiflaði golfkylfunum sínum af offorsi alla daga, en við mamma og Melkorka röltum um bæinn og höfðum það notalegt. Ég fór með Melkorku á rólóvöllinn í St. Stephen’s Green alla dagana, enda var veðrið æðislegt og við nutum þess að vera úti. Þetta var stutt en mjög góð ferð. Melkorka naut sín heldur betur í þessu enskumælandi umhverfi – feimnin gufaði öll upp og hún kjaftaði við hvern sem var.

Við mamma og Melkorka erum svo nýkomnar heim frá Mallorca, en við skelltum okkur þangað í tveggja vikna ferð. Ferðin var hin fínasta og við slöppuðum af. Skelltum okkur inn til Palma einn daginn, en versluðum nú ekki mikið Dadda til mikillar ánægju J. Magga vinkona kom svo út og var seinni vikuna úti hjá okkur. Veðrið var ekki alveg æðislegt allann tímann, dagarnir voru góðir en maður hefði alveg mátt vera með flíspeysu með sér til að hlýja sér á kvöldin. Melkorka naut þess alveg í botn að hafa óskipta athygli mömmu sinnar og ég naut þess alveg jafn mikið að geta einbeitt mér að henni og ekki vera að láta einhver húsverk og eldamennsku trufla mig. Melkorka tók virkan þátt í mini-diskóinu sem var á kvöldin á hótelinu - söng þar með öllum lögum, alveg sama á hvaða tungumáli þau voru, og dansaði alla dansa með. Svo hitti hún Smiley, sem er risastór hundur (maður í gerfi) sem kom og klappaði öllum krökkunum. Hún tók þátt í Bingói í fyrsta skipti og vann bingóið, svo tók hún líka þátt í "kjúklingaleiknum" og var þar í öðru sæti þegar hún tók þátt í fyrsta skipti og svo vann hún leikinn nokkrum kvöldum síðar. Hún vað að vonum voðalega ánægð með sig og mátti sko líka alveg vera það - mammann var allavega að springa úr monti!

Föstudaginn næsta erum við Daddi svo að fara til London, en þar verðum við fram á Sunnudag. Á föstudaginn ætlum við að borða á veitingastað sem heitir Quaglino’s og ég hef heyrt talað mikið um. Daddi hefur borðað það tvisvar held ég og er voðalega hrifinn af staðnum, þannig að ég hlakka mikið til að prófa það. Ég er búin að skoða matseðilinn á netinu og ég held svei mér þá að ég sé meira að segja búin að ákveða hvað ég ætla að fá mér. Á laugardaginn ætlum við svo að skella okkur á tónleika með Eagles, sem verður án efa stórkostleg upplifun. Svo verður bara rölt um bæinn og slappað af.

Gleði og sorg!

2006-02-07T06:56:00.000-08:00

Þá er hún Melkorka orðin 5 ára!! Alveg ótrúlegt hvað tíminn líður. Það var svaka veisla heima á sunnudaginn. Melkorka fékk að bjóða nokkrum vinum í heimsókn og það var sko heljarinnar fjör. Við keyptum stóra Barbie köku sem vakti mikla lukku og buðum upp á pönnukökur og snarl með því. Emma var ofsalega dugleg með krakkaskarann og var lengi með þau í leikherberginu niðri – þá gafst smá færi á að setjast niður og hvíla lúin bein. Það flæddu auðvitað inn pakkarnir til hennar og hún var alsæl með allt sem hún fékk. Hún var nú reyndar ekki mjög ánægð með foreldra sína þegar hún fékk gjöfina frá okkur um kvöldið. Við gáfum henni geislaspilara til að hafa í herbergið sitt og skvísan var sko ekki par ánægð með það. Hún setti bara upp snúð og sagði “en mig langar ekkert í þetta!”. Hún sættist þó alveg á gjöfina fyrir rest þegar hún áttaði sig á því að hún gæti verið að hlusta á Bratz Rock Angels inni í herberginu sínu á meðan hún væri að leika sér. Ég held hún hafi bara ekkert fattað hvað þetta var þegar hún sá kassann!

Sorglegu fréttirnar eru þó þær að hann elsku tengdapabbi minn, hann Mundi, er látinn. Hann lést á sjúkrahúsinu í Vestmannaeyjum á snemma á laugardagsmorgunn. Hann var yndislegur maður og hans verður sannarlega sárt saknað. Hún Melkorka er sorgmædd yfir þessu og segist sakna afa síns. Ég vona heitt og innilega að hún sé nógu gömul til að muna eftir honum þegar árin líða – annars er það bara okkar að vera dugleg að halda minningu hans á lofti til að hún gleymi honum ekki og það munum við svo sannarlega gera.

Gleðilega hátíð!

2005-12-23T05:59:00.000-08:00

Nú held ég að jólastressið sé nokkurnveginn að hjaðna! Ég er búin að flestöllu – smá tiltekt eftir heima og nokkrar gjafir sem þarf að pakka inn. Annars eru stelpurnar voða duglegar heima – Emma er að pakka inn nokkrum gjöfum og Melkorka er svakalega dugleg að taka til í herberginu sínu! Jólakortin eru reyndar ekki komin í póst ennþá þar sem ég náði ekki að klára þau fyrr en í gær. Þröstur tók með sér öll kort sem fara til Eyja og svo ætlar Daddi að taka einhvern rúnt á eftir og fara með eins mikið og hann getur. Annars hló Þröstur mikið að mér um daginn þegar ég var að skrifa kortin heima og var auðvitað að sötra rauðvín með því. Hann benti mér á að það væri ekki ráðlagt að taka sopa af rauðvíni eftir hvert orð sem ég skrifaði á kortið – ég komst að því að hann hafði kannski nokkuð rétt fyrir sér þegar ég skrifaði “Elsku Jól 2005” á eitt kortið!!!

En annars leggst bara helgin vel í mann – það eru bara pakkar, góður matur, gott vín og afslöppun sem bíður manns! Emma verður hjá okkur núna um jólin sem er alveg yndislegt – Melkorku finnst frábært að hafa systur sína hjá sér og þær eru alveg yndislegar saman. Emma er ofsalega góð við systur sína og Melkorka vill vera eins og hún í einu og öllu!

En ég segi bara Gleðileg Jól öllsömul og hafið það gott yfir hátíðina!

Kossar og knús frá genginu í Tjarnarbólinu.

Bosco

2005-12-12T03:32:00.000-08:00

Þegar ég var í Dublin í lok nóvember keypti ég DVD disk handa Melkorku með barnaefni úr írska sjónvarpinu sem ég horfið alltaf á þegar ég var lítil. Þetta eru eldgamlir þættir sem heita Bosco, en Bosco þessi er brúða með eldrautt hár og býr í kassa (bosco er kassi á írsku - mjög svo frumlegt). Þessir þættir voru í þvílíku uppáhaldi hjá mér og ég vaknaði alltaf eldsnemma á laugardagsmorgnum til að berja goðið mitt hann Bosco augum. Þegar ég sá svo diskinn í búðinni í Dublin veðraðist ég öll upp og varð yfir mig spennt því ég hafi ekki séð hann í 30 ár. Mér leið eins og ég væri að kaupa gull þegar ég borgaði fyrir fenginn. Svo um daginn fékkst Melkorka loksins til að setjast og horfa á Bosco í fyrsta skipti - hún hafði ekki tekið það í mál fyrr því það eru auðvitað jólamyndirnar sem eiga hug hennar allann þessa dagana. Ég hafði ekki tímt að horfa ein á goðið mitt litla því þetta var eitthvað sem ég vildi upplifa með dóttur minni. Ég skellti disknum í tækið og lét fara vel um mig á sófanum hjá henni Melkorku.. Eftir ca. 10 mínútur komst ég að því að Bosco er í rauninni bara algjörlega annoying brúða með alveg skelfilega skræka rödd. Svo eru með honum maður og kona sem eru stjórnendur þáttarins og, Jesús Kr. Jósepsson, þau eru nú ekki mikið skárri. Ok, ég geri mér alveg grein fyrir því að þessir þættir eru hátt í 30 ára gamlir - en komon, voru fötin virkilega svona hallærisleg? Svo keppast þau við það bæði tvö að flörta við myndavélarnar með alls konar grettum og raddbreytingum. Ég varð fyrir gífurlegu áfalli yfir þessu öllu saman og fylltist brjálæðislegri sektarkennd yfir því að hafa reynt að þröngva þessu bulli upp á dóttur mína. Ég snéri mér að henni og spurði hvort hún vildi ekki bara horfa á eitthvað annað - og þá gerðist það merkilega. Melkorka var alveg hugfangin, hún sat með bros á vör og það var ekki tekið í mál að slökkva. Þetta var á föstudaginn síðasta og Bosco er búinn að vera í tækinu síðan! Ég man þetta greinilega rétt!!!

Nokkuð skrýtin!

2005-11-23T01:01:00.000-08:00

You Are 40% Weird

Normal enough to know that you're weird...But too damn weird to do anything about it!

How Weird Are You?

Hvaða tröll er ég?

2005-11-18T00:53:00.000-08:00

Íþróttaálfur

Þú ert vanaföst, yfirveguð félagsvera.

Arnold Schwarzenegger er vanaföst, yfirveguð félagsvera. Það er því ekki leiðum að líkjast. Íþróttaálfurinn býr sko ekki í Latabæ (LazyTown ^TM). Hann tekur til fótanna, án þess að vera að missa af strætó og þótt enginn sé að elta hann. Hann er hrókur alls fagnaðar í heita pottinum og er jafnvígur í flugsundi og að troða marvaða. Rétt eins og Tortímandinn er íþróttaálfurinn marksækinn og staðfastur. Ekkert fær hann stöðvað.

"Áfram Latibær, I'll be back!"

Hvaða tröll ert þú?

Sálartónleikar í Köben!

2005-11-15T01:33:00.000-08:00

Hún Þórdís var nú að benda mér á það að það er líka hægt að blögga þótt maður sé kominn heim á Nesið – og auðvitað er það alveg rétt. Hef trassað þetta illilega og biðst afsökunar á því!!

En um þarsíðustu helgi fórum við Daddi minn til Köben á þessa marg frægu Sálartónleika og þetta var hin besta ferð. Við lögðum af stað til Keflavíkur klukkan 5 á föstudagsmorgninum. Melkorka var svo svakalega spennt yfir því að amma Gee ætlaði að vera hjá sér um helgina að hún vaknaði klukkan 4 og var meira að segja búin að borða morgunmat þegar Gee kom rétt fyrir 5! Hún sofnaði reyndar aftur um 6 leytið og svaf til að verða 10 sem var alveg ágætt. En þegar við lentum svo í Köben hringdi ég heim til að láta vita að við værum lent og þá tilynnti mamma okkur að hnátan væri komin með hlaupabólu!! Alveg týpískt. En hún var þó allavega hitalaus og hress, þannig að það var í lagi. Enívei, við brunuðum beint á hótelið sem var hið glæsilegasta – Radisson SAS Royal. Við hentum töskunni okkar inn á herbergi og röltum yfir á Hereford þar sem fimmtudagsfararnir (Úlli, Stína, Kristó, Magga, Biggi og Lóa) biðu okkar. Við fengum okkur létt að borða þar og síðan var farið í verslunarferð í Fields verslunarmiðstöðina. Við Daddi vorum nú frekar róleg á þessu, keyptu smá handa Melkorku og Emmu og létum þar við sitja. Skelltum okkur síðan bara í bjórdrykku. Um kvöldið fórum við svo út að borða í gamalt klaustur, sem var nokkuð merkileg upplifun. Mjög stór staður byggður í allskonar göngum og skúmaskotum. Þar hittum við Jón Þjóf og drykkfelldu dagmömmuna úr Kópavoginum, sem voru orðin frekar skrautlegt eftir mikla skotadrykkju. Þau sátu við annað borð og varð samskiptamátinn okkar á milli í formi útkrotaðra tausérvíetta. Af og til rölti hún Auður svo yfir til okkar og fór á kostum. Þegar við vorum búin að borða (rétt upp úr miðnætti) fórum við Daddi bara upp á hótel en hinir héldu áfram að skemmta sér eitthvað.

Laugardagurinn fór svo í Strikarölt, sem var alveg yndislegt. Þar keypti ég mér alveg æðislega kápu og leðurhanska – ég ætlaði nú ekki að versla neitt en mig vantaði reyndar yfirhöfn og þetta er hin fínasta flík. Um kvöldið fórum við aftur á Hereford og fengum okkur að borða fyrir tónleikana. Maturinn þar var ágætur en ég verð nú samt að segja að mér finnst hann miklu betri á Hereford hér heima – aðallega af því það var hreinlega ekki hægt að fá neina sósu með steikinni þar og það náttlega féll ekki vel í kramið hjá mér, sósukonunni sjálfri. En tónleikarnir voru hreint út sagt æðislegir. Ég byrjaði að dansa um leið og fyrstu tónarnir ómuðu og hætti varla fyrr en við fórum heim um 3 leytið – enda var ég orðin vel þreytt í fótunum. Þetta var alveg æðislega gaman. Reyndar frekar fyndið því maður var staddur í Kaupmannahöfn á tónleikum með Sálinni og það voru ekkert nema Íslendingar þarna!!

En svo var nú bara haldið heim á leið á Sunnudeginum. Ég held að allir hafi verið mjög ánægðir með ferðina og það er stefnt á aðra borgarferð á næsta ári. En og aftur ferðafélgar (ef þið sjáið þetta) takk fyrir stórkostlega ferð og mikið lifandi skelfing var gaman að vera með ykkur. Rosalega leggst svo kvöldið vel í mig!!!

Síðasta Parísarblögg?

2005-10-12T01:22:00.000-07:00

Ok – þá er síðasta vinnuvikan mín hér áður en við förum heim. Daddi kemur til Parísar í kvöld frá London og svo förum við öll heim næsta mánudag (reyndar fer hann heim í gegnum London líka en við mamma og Melkorka fljúgum frá París). Það verður ósköp notalegt að koma heim, en mikið svakalega á ég nú eftir að sakna Parísar. Þessi borg er auðvitað alveg stórkostleg. En heima tekur þó við styttri vinnudagur og meiri tími með henni Melkorku minni sem er auðvitað ómetanlegt. Svo auðvitað vinir og fjölskylda – ég er farin að þrá það að komast út á lífið og dansa aðeins og mun svo sannarlega láta verða af því fljótlega eftir heimkomuna – held að Magga mín sé örugglega til í slaginn! En Melkorka hlakkar alveg ægilega mikið til að komast aftur á leikskólann sinn og sefur varla fyrir spenningi – og það eitt og sér er þá alveg þess virði að vera að fara heim J.

En allavega – hér er heitt og kalt til skiptis. Hitinn fór niður í 16 gráður um daginn og það var bara skítakuldi. 16 gráður hér er langt frá því að vera eins hlýtt og þegar 16 gráður eru heima, það get ég sko sagt ykkur. En svo á sunnudaginn þá rauk hitinn aftur upp í 24 stig – og þá var sko heitt. En nú held ég að það sé að kólna aftur.

Á sunnudaginn voru hér sprengjuhótanir í Eiffel turninum og tveimur lestarstöðvum í París, veit reyndar ekki alveg hvaða stöðvar það voru. En síðan þá hefur magn lögreglumanna og hermanna í lestunum og á stöðvunum aukist til muna. Alveg týpískt að akkúrat þegar ég var farin að slaka aftur á í lestinni á morgnanna og eftir vinnu þá gerist eitthvað svona. Annars held ég að ég eigi eftir að sakna lestarinnar þegar ég fer. Það er voða róandi þegar maður nær að slaka á, hlusta á góða músík og horfa út um gluggann – en við tekur ágætist bíll heima sem er alltaf mjög notalegur.

En nóg í bili – ekki víst að ég blöggi meira fyrr en ég er komin heim. Þannig að hafið það gott þangað til. Kossar og knús.

Yndislegt frí

2005-09-19T02:40:00.000-07:00

Jæja, þá er fríið búið – reyndar löngu búið en ég bara hef ekki sest niður til að blögga fyrr en nú. Daddi kom út 21 ágúst og við skelltum okkur til suður-Frakklands með Melkorku í 10 daga og það var algjör draumur. Við tókum lestina til Monaco (6 tímar, first class all the way J) og gistum svo í litlum bæ sem heitir Beaulsolei. Við vorum nú reyndar bara rúman hálftíma að labba inn í Monaco sem við gerðum á hverjum degi. Daddi varð alveg bílasjúkur, enda mikið af dýrum og fallegum bílum á ferð þarna – svo maður fari nú ekki að tala um snekkjurnar sem eru í höfninni – herre Gud! Við gerðum ýmislegt þarna – kíktum í dýragarðinn, sædýrasafnið og mjög oft í Tvolíið Melkorku til mikillar gleði þar sem hún fékk algjör útrás á trampolíninu. Sædýrasafnið þarna er alveg hrikalega flott – mikið af furðulegum fiskum, litlum hákörlum og lifandi kóral! Við fórum reyndar ekki í Casinóið, en við eigum það nú bara eftir, hehehe.... Svo vorum við nú líka bara í leti og lágum í sólinni á gígantísku veröndinni sem við vorum með, borðuðum góðan mat, drukkum gott vín og höfðum það bara yndislegt. Annars getið þið séð myndir úr ferðinni á heimasíðunni hennar Melkorku (www.barnaland.is/barn/19294). Já, bæ þe vei – ég afrekaði það að fara á heilan fótboltaleik og hafði bara gaman af. Þetta var Super Cup Final (Liverpool-SKeitthvað Moskva) þar sem Liverpool menn unnu. Við fengum miða á æðislegum stað, sátum á 8. bekk beint fyrir utan VIP salinn og með hann Róman sjálfan Abramovich í stúkunni við hliðina á okkur!

Daginn sem við komum aftur til Parísar komu Úlli og Stína út í heimsókn til okkar, sem var auðvitað mjög gaman. Þau tóku sér einn rómantískan dag og ferðuðust um París, svo tókum við góða helgi saman. Við fórum meðal annars í Moulin Rouge (Rauðu mylluna frægu) og það var hreint út sagt frábært. Við borðuðum kvöldmat þar (ég fékk mér nautakjöt sem var mjög gott) og svo var sýningin og ég verð nú bara að segja að þetta var ein besta og skemmtilegasta sýning sem ég hef á ævi minni séð. Mikið af flottum dönsurum og svo þrælfyndin skemmtiatriði inn á milli. Mæli hiklaust með þessu fyrir alla Parísarfara. Úlli gerði sér nú lítið fyrir og bað Stínu sinnar, hún sagði ég og ég táraðist af gleði fyrir þeirra hönd!

En annars er það að frétta að við komum heim þann 17 október. Melkorka er orðin mjög spennt og er búin að útbúa dagatal þar sem hún krossar af einn dag í einu. Hún hlakkar svo mikið til að komast aftur á leikskólann sinn og hitta vinkonur sínar. Hún er líka farin að sakna pabba síns alveg óstjórnlega mikið – þannig að þetta verður fínt.

En nóg í bili. Kossar og knús!

Gare de Lyon rónarnir!

2005-08-17T06:04:00.000-07:00

Fyrir utan Gare de Lyon lestarstöðina er stórt torg sem ég geng yfir á hverjum morgni á leið inn í stöðina. Þetta er algjört róna torg. Þar liggja rónarnir á víð og dreif, skítugir, sjúskaðir og margir frekar vibbalegir. Tómar bjórdósir og vínflöskur liggja svo út um allt torgið. Rónarnir á Ingólfstorgi myndu teljast í hóp prúðbúinna sjéntilmanna í samanburði við þessa! Þegar maður stígur inn á torgið gýs svo upp á móti manni megn hlandlykt – og á heitum sumarmorgnum magnast lyktin alveg ógurlega. En þessir rónar eru alveg svakalegir. Ég hef séð þá rífast heiftarlega og þá reyna þeir aðeins að slást, reyna að slá til hvors annars með steyttum hnefum, skjögra um og garga. Svo þegar þeir sættast fallast í faðma og skæla. Það væri örugglega mjög gaman að finna sér góðan stað á torginu í nokkra tíma einhverndaginn og fylgjast með lífi þessara merkilegu manna. Skemmtilegasta sjónin var þó einn morguninn þegar ég gekk yfir togið og kom að inngangi stöðvarinnar. Þar stóðu tveir rónar upp við glugga, báðir svona líka svakalega skítugir, þrútnir í framan og úldnir. Annar þeirra snéri baki í gluggann og horfði yfir togið en hinn stóð, speglaði sig í glerinu og var að reyna að laga á sér hárið. Þetta var ein skemmtilegasta sjón sem ég hef nokkurn tímann séð!

Annars eru nú bara 4 dagar þangað til hann Daddi kemur. Á mánudaginn ætlum við svo að skella okkur þrjú með lestinni til Monaco og förum svo þaðan yfir í bæ sem heitir Beausoleil. Þar leigum við íbúð með risastórri verönd þar sem við ætlum að liggja í sólinni og slappa af. Á þakinu á blokkinni er svo risastór sundlaug með útsýni yfir Monaco og fjöllin í kring. Ef þið eigið erfitt með að ímynda ykkur herlegheitin er hér linkurinn á íbúðina http://www.holiday-rentals.com/index.cfm/property/52601. Þetta verður vonandi algjört æði. Ég keypti lestarmiða fyrir okkur í fyrsta farrými fram og tilbaka og ætlum við bara að leyfa okkur að ferðast með stæl. Melkorka er orðin voðalega spennt. Hún skoðar myndirnar reglulega og segist meira að segja ætla að læra að synda, en ég á nú eftir að sjá það gerast. Ég keypti þó handa henni pæjulegt Barbie bikini, sem hún fór strax í og þrammaði um allt voða montin og alsæl. En þetta er langþráð frí og ég hlakka svakalega til að slappa af í sólinni!

Lestarstress!

2005-08-02T01:28:00.000-07:00

Önnur helgi liðin og var hún bara nokkuð góð. Það var reyndar rigning á laugardaginn, þannig að við gerðum nú ekki mikið af okkur þann daginn. Fórum bara í búðina og versluðum vikuinnkaupin (borgaði 49 evrur fyrir herlegheitin!) og tókum svo göngutúr milli skúra. Annars voru svo miklar þrumur og eldingar aðfaranótt laugardagsins að það var varla svefnfriður. Við mamma gerðum allt klárt fyrir næstu nótt ef ske kynni að þetta myndi gerast aftur, settum rósavín í ísskápinn og svona – en það var friður þá nótt! Á sunnudaginn skelltum við okkur svo í tívólíið í Tuileries garðinum með Melkorku. Henni finnst alveg ægilega gaman á trampolíninu og getur verið þar endalaust. Hún er líka orðin nokkuð fær, hoppar svakalega hátt, lætur sig detta á bossann og skoppar upp aftur, svo fer hún af og til kollhnís líka – alveg ótrúlega flott.

Annars fékk ég næstum því hjartaáfall á leiðinni heim eftir vinnu síðasta fimmtudag. Eins og ég hef sagt áður þá er þessi lestarferð orðin frekar stressandi. Það er mjög erfitt að vera innan um svona mikið af fólki og vanteysta öllum í kringum sig, finnast allir vera að ógna sér. Af og til þyrmir yfir mig í lestinni þegar hún er á ferð og ég fæ alveg skelfileg kvíðaköst og innilokunarkennd. En allavega, á fimmtudaginn komu inn í vagninn tveir menn dökkir yfirlitum. Þeir settust saman og annar þeirra var með heljarinnar svartan bakpoka. Annar þeirra sat og góndi út um gluggann, en hinn sat á móti honum, ríghélt utan um bakpokann sinn og starði á tærnar á sér. Þeir sátu skáhallt á móti mér og ég átti voðalega erfitt með að taka augun af bakpokanum. Þeir sátu grafkyrrir mestalla leiðina og ég var svona aðeins farin að róa mig við það að sprengjumenn ferðast væntanlega ekki tveir saman, en svo fór ég að stressast upp aftur og fór að velta fyrir mér þeim möguleika að þeir væru tveir saman til að draga ekki athygli lögreglu að sér. Ég fór að stressast aðeins meira upp og horfði í kringum mig og fór að reikna út hvað ég yrði lengi að hlaupa að hurðinni ef þeir skyldu standa upp og fara að garga eitthvað – og við það rétti annar mannanna upp hendurnar og stóð upp úr sætinu sínu (ég get svarið það ég var á barmi áfalls), svo opnaði hann gluggann og settist aftur. Ég get svarið það ég skalf og nötraði þegar ég komst út úr lestarvagninum!

En þetta er það sorglega sem er að gerast. Ég las grein eftir blaðamann á The Mail sem ferðast alltaf til vinnu í neðanjarðarlestunum í London. Hann er dökkur yfirlitum og ferðast alltaf með öll gögnin sín og vinnutæki í svörtum bakpoka. Hann sagði að nokkrum dögum eftir árásirnar (ég man reyndar ekk hvort það voru fyrri eða síðari) var hann að fara í vinnuna. Hann steig inn í lestinarvagninn og settist í autt sæti. Svo kom ungur maður inn og settist á móti honum, starði á hann og setti löppina upp á sætið við hliðina á sér og náði þannig að króa blaðamanninn af í sætinu sínu. Hann sagði að augu unga mannsins sögðu alveg skýrt og greinilega “reyndu ekkert kallinn minn, ég fylgist sko með þér”. Skáhallt á móti honum sátu eldri hjón sem voru alltaf að gjóa augunum í hann og bakpokann og hvíslast á. Hann sagðist alveg sjá á þeim að þau voru skíthrædd við hann. Svo fór hann að horfa í kringum sig og sá alltaf fleira og fleira fólk sem var að góna á hann og bakpokann og þótt að vagninn væri fullur, var sætið við hliðina á honum alltaf autt. Honum var farið að líða svo illa að á endanum tók hann bakpokann, opnaði hann og tæmdi úr honum á auða sætið við hliðina á sér og kom þá í ljós skrifblokk, pennaveski, upptökutæki, myndavél og fleiri slík tól sem hann notar við vinnu sína. Hann tilkynnti svo samferðafólki sínu að hann væri ekki hryðjuverkamaður heldur saklaus blaðamaður á leið til vinnu sinnar. Ungi maðurinn sem sat á móti honum tók löppina niður og varð hálfvandræðalegur og gömlu hjónin báðust afsökunar í bak og fyrir. Konan var hálf miður sín yfir þessu öllu saman og sagðist bara vera skíthrædd eftir allt sem á hefði gengið. Blaðamaðurinn sagðist alveg skilja það, en hann væri alveg jafnhræddur og allir aðrir. Hann hafði engan áhuga á að verða fórnarlamb einhvers heilaþvegins geðsjúklings sem stæði í þeirri trú að hans biði betri staður ef hann deyr sem píslavottur fyrir einhvern málstað sem enginn skilur.

En nóg í bili. Kossar og knús!

Parc Asterix, dýragarður og Tour de France!

2005-07-25T01:56:00.000-07:00

Ástríksgarðurinn var bara nokkuð góður – reyndar miku betri en ég bjóst við að hann yrði. Það var mikið fjör og mikið hægt að gera. Við vorum komnar í garðinn um kl. 10 og röltum um, fórum í tvö tæki, skelltum okkur á höfrungasýningu og fengum okkur að borða áður en Gaulverjabærinn, sem staðsettur er í miðjum garðinum, opnaði kl. 12.30. Við vorum komnar rétt fyrir opnun og þegar liðinu var hleypt inn voru hörkulæti í bænum – Ástríkur, Steinríkur og félagar alveg á fullu við að elta þessa bansettu rómverja sem höfðu ruðst inn í bæinn þeirra. Þetta hafðist þó fyrir rest og þeim tókst að reka þá alla burt! Melkorku fannst þetta allt voða gaman og við skelltum okkur í röðina til að láta taka mynd af henni og Emmu með þeim félögum Ástríki og Steinríki. Henni hætti þó að lítast á blikuna þegar Steinríkur fór að leggja mömmu hennar í hálfgert einelti. Hann réðst að mér þar sem ég stóð í sakleysi mínu í röðinni og hrifsaði af mér töskuna mína, svo fór hann eitthvað að reyna að opna það, en sökum þess hve krumlurnar hans voru stórar náði hann ekki taki á rennilásnum og ég náði að hirða töskuna aftur af honum. Öllum öðrum í röðinni var stórskemmt (á minn kostnað) og Melkorku fannst þetta þó nokkuð skondið. Svo þegar röðin kom að okkur til að fara inn um hliðið kom Steinríkur askvaðandi og ýtti manninum sem hafði það starf að hleypa þeim næstu í röðinni inn á myndatökusvæðið til hliðar og hleypti okkur sjálfur inn (Melkorku var nokkuð skemmt), en svo tók hann heljartaki utan um mig, faðmaði mig og tók sig til við að rugla hárgreiðslunni minni í gríð og erg. Allir sem í röðinni voru fóru að skellihlæja og þá leist Melkorku ekki á þetta lengur. Öll athygli beindist að okkur þar sem stóðum fyrir innan girðinguna, ég eins og reitt hæna til fara eftir ágang Steinríks, og það átti að taka mynd af henni. Emma hélt á henni, en Melkorka grúfði sig bara ofaní öxlina á henni og neitaði að horfa upp – það þurfti að telja í hana kjark, en sem betur fer hafðist það fyrir rest og konunni, sem var að taka þessar pró myndir, tókst að ná mynd af henni þar sem hún er þó nokkuð brosandi. Melkorka spurði svo mikið eftirá af hverju Steinríkur hefði látið svona við mig og ég bara gat ekki svarað því – veit það hreinlega ekki sjálf þar sem hann lét nú ekki svona við aðra í röðinni – kannski hann hafi haldið að ég væri rómverji, hehehe...... En þetta var mjög góður dagur. Við Emma skelltum okkur í Big Splash brautina og urðum þó nokkur votar. Náðist mjög góð mynd að okkur þar sem við sitjum klesstar saman í bátnum og öskrum!

Á laugardaginn skelltum við okkur svo í dýragarðinn. Það var hálf dapurlegt ástand á garðinum – mjög fá dýr og lítið um að vera. Mér er sagt að það sé verið að loka honum smátt og smátt, en samt fannst mér eins og það væri verið að gera eitthvað við hann. Það var þó ágætt að rölta þarna um í rólegheitum. Melkorku fannst alveg ægilega gaman að gefa geitunum, sem voru alveg æstar í allt grasið sem hún reif upp handa þeim.

Í gær (sunnudag) sáum við svo lokasprett Tour de France, reyndar alveg óvart. Ætlunin var að skella okkur í Tívolíið sem er í Tuileries garðinum. En þegar við komum niður á Rue de Rivoli, var búið að loka götunni með lögreglubílum og girðingum og það var alveg brjálæðislega mikið af fólki. Við föttuðum svo að lokasprettur Tour de France væri í vændum. Við hættum við að fara í Tívolíið, sem var hvort eð er hinum megin á götunni og við hefðum þurft að fara langa leið til að komast yfir og settumst þess í stað á voðalega notalegt kaffihús og fylgdumst með hátíðarhöldunum. Við fengum borð fyrir utan kaffishúsið og vorum því innan um öll herlegheitin. Fólkið allt í kring stóð uppi á stólum til að geta fylgst með og myndað þegar eitthvað spennandi var að gerast. Melkorka gat náttúrulega ekki verið minni manneskja en allir hinir, fékk digital kameruna lánaða og stóð heillengi upp á stól og myndaði allt í bak og fyrir. Einbeitingarsvipurinn á henni var alveg dásamlegur og nærstöddum var vægast sagt mikið skemmt. Það voru hjón við hliðina á okkur sem fylgdust meira með henni heldur en hljóreiðarköppunum!

En þetta var s.s. helgin. Kossar og knús héðan!

Kúgun og annað....

2005-07-19T12:54:00.000-07:00

Annars er ég nú bara rétt að komast niður úr skýjunum eftir U2 tónleikana, en ég vona nú samt að ég geti talað um eitthvað annað hér. Bastilludagurinn var haldinn hátíðlegur hér í Frakklandi síðastliðinn fimmtudag.. Við stóðum á svölunum og fylgdumst með fjölda flugvéla fljúgja hér yfir og það var alveg ótrúlega flott. Eftir hádegið röltum við svo niður á Notre Dame í steikjandi hita og eyddum deginum þar. Um kvöldið var svo flugeldasýning út frá Eiffel turninum sem sást alveg ágætlega frá svölunum – þó hefði nú verið betra að vera uppi á þaki, við vorum bara aðeins of fljót niður! Svo fór hann Daddi heim á föstudeginum, en Emma var eftir hjá okkur. Það er sko mikið stuð hjá þeim systrum sem leika sér allann daginn og hafa gaman af. Á morgun ætlum við að skella okkur í Parc Asterix, sem verður örugglega mikið fjör. Ég var að skoða vefsíðuna hjá þeim áðan og þar eru nokkur leiktæki sem eru undir titlinum “Parents not allowed”, þannig að það verður fínt að senda skvísurnar þangað og sitja svo bara í sólinni og slappa af, hehehe......

En þessi lestarferð á morgnanna er ekki alveg eins skemmtileg og hún var fyrst eftir að ég kom. Maður er orðinn ofsalega var um sig eftir það sem gerðist í London fyrir rétt tæpum tveimur vikum síðan. Ég góni á alla sem eru með mér í lestarvagninum og mér finnst alveg ótrúleg fjölgun á mönnum sem eru dökkir yfirlitum og með bakpoka. Kannski voru þeir svona margir áður og ég hef bara ekki tekið eftir þeim, en þetta er orðið ofsalega óþægilegt. Samt sem áður vorkenni ég líka aumingjans mönnunum, sem eru bara í sakleysi sínu að fara í vinnu eða hvert sem það nú er, og vita það eflaust að samferðafólkið horfir á þá og líði kannski hálfilla í návist þeirra! Það sem skýtur svo alltaf upp í kollinum á manni er orðið “Coexist” sem hljómaði svo oft á þessum U2 tónleikum sem ég ætlaði nú að reyna að tala ekki um! En auðvitað er þetta alveg rétt – manni finnst svo svakalega fúlt og skítt að fólk skuli ekki geta lifað saman í þessum heimi í satt og samlyndi. Ég bara hreinlega fatta það ekki. Það var æðislegt á þessum tónleikum, sem ég ætlaði ekki að tala um, þegar þeir tóku lagið Sunday Bloody Sunday. Þeir sömdu það á sínum tíma um kúgunina sem Írar þurftu, og þurfa í raun enn, að þola af hálfu Breta í því sem ætti að vera þeirra eigið land. Í laginu lætur Bono alla endurtaka “no more, no more” aftur og aftur og er þá að tala um ekki fleiri blóðsúthellingar. En eins og hann sagði er þetta ekki lengur lag sem á við um bara Norður Írland, heldur fleiri staði um allann heim. Það eina sem maður getur kannski gert er að vona og óska eftir friði og ró í heiminum. Það sorglega er þó að það á nú eflaust eftir að taka ógurlega mörg ár, en vonandi tekst það fyrir rest!

Kossar og knús héðan.

Geggjaðir U2 tónleikar!

2005-07-12T02:21:00.000-07:00

Já, við Daddi skelltum okkur á U2 tónleika á sunnudaginn. Það er sko ekki hægt að segja annað en að þeir hafi verið geggjaðir. Ég keypti miða í gegnum netið fyrir nokkrum mánuðum síðan og það var svo búið að vera eitthvað rugl með sendingu á miðunum og ég var orðin allverulega stressuð yfir því að við hefðum hreinlega verið rænd. Miðarnir áttu fyrst að vera sendir til okkar tveimur vikur fyrir tónleika, svo þegar þeir voru ekki komnir og ég fór að reyna að hringja var mér sagt að ég þyrfti væntanlega að ná í miðana sjálf á tónleikasvæðinu, svo fékk ég upplýsingar um að maður frá fyrirtækinu sem ég keypti miðana hjá yrði á staðnum til að afhenda mér miðana! Eins og ég sagði var ég farin að vera frekar stressuð yfir þessu öllu saman, en á sunnudeginum hringdi þessi maður í okkur og sagði okkur að vera í bandi við sig þegar við kæmum á leikvanginn og hann myndi hitta okkur, sem hann gerði. Við vorum líka færð upp um einn miðaklassa okkar að kostnaðarlausu eftir allt ruglið og fengum sæti á betri stað, sem var auðvitað ekki verra. Leikvangurinn þar sem tónleikarnir voru, Stade de France, er alveg gígantískur og rúmar hátt í 80.000 manns!

En U2 stigu á svið rétt rúmlega 9 um kvöldið og það trylltist allt. Sviðið var alveg rosalega flott og ljósadýrðina varð alveg stórkostleg og þá sérstaklega þegar fór að dimma. Þeir byrjuðu af krafti á Vertigo og svo trylltist auðvitað allt liðið þegar þeir tóku gömlu góðu lögin eins og New Years Day, I still haven’t found (what I’m looking for), Sunday Bloody Sunday og Pride, en í Pride fór að bera svolítið mikið á hvítum blöðrum sem flögruðu um leikvanginn, en það var víst búin að vera einhver herferð í gangi frá Amnesti International um að menn mættu með hvíta blöðru með sér og létu hana flögra í byrjun Pride. Nokkur önnur lög sem þeir tóku voru City of Blinding Lights af Vertigo plötunni sem er alveg geggjað tónleika lag finnst mér, Where the Streets have no Name, Running to Stand still, One og With or Without you, en alls spiluðu þeir 23 lög. Sviðið var svakalega flott hjá þeim, tvær brautir út frá aðalsviðinu sitt hvoru megin sem þeir notuðu óspart og þá sérstaklega Bono, sem rölti fram og tilbaka og söng. Lagið Sometimes you can't make it on your own tileinkaði hann föður sínum, eins og hann gerir alltaf á tónleikum. Hann talaði um þegar þeir voru tveir saman í Frakklandi fyrir 10 árum síðan og voru að drekka saman. Pabbi hans drakk hann undir borðið og þurfti svo að vera Bono, sem var sauðdrukkinn, inn í rúm og breiddi svo yfir hann eins og hann gerði svo margoft þegar Bono var lítill drengur. Í laginu Love and Peace or Else komu þeir allir fram á brautirnar. Larry Mullen var með tvær trommur sem hann barði af krafti og svo í lok lagsins þegar hann var að rölta aftur að settinu á aðalsviðinu tók Bono við kjuðunum og sannaði sig sem trommuleikara. Bono talaði mikið um frið og jafnrétti og orðið Coexist var ríkjandi á skjánum fyrir aftan hann. Á tímabili var hann með hvítt band um ennið þar sem orðið Coexist var skrifað, en þar var x-ið í formi gyðingastjörnunnar og t-ið var kross. Hann talaði um að binda endi á öll stríð og í Sunday Blooday Sunday lét hann áhorfendur endurtaka orðin No more aftur og aftur. Hann kom líka með ofsalega flotta setningu og sagði “Our prayer is that we do not turn into a monster in order to defeat the monster” sem mér finnst alveg ofsalega vel orðað hjá honum. Bono er alveg svakalega flottur á sviði og er algjör “performer”. Það hlýtur að vera svakaleg tilfinning að standa fyrir framan 80.000 manns, byrja að veifa höndum frá hægri til vinstri og fá allt mannhafið í takt við þig, eða fá allt liðið til að endurtaka það sem þú ert að syngja eða segja, eins og til dæmis “no more”. En þetta var hreint út sagt algjört æði og ég get hreinlega ekki beðið eftir að komast á tónleika með þeim aftur!

En nóg í bili. Kossar og knús héðan.

Hitti goðin mín!!!!

2005-07-05T07:15:00.000-07:00

Jæja, tónleikarnir voru auðvitað bara geðveikir! Þetta var alveg hryllilega gaman. Við Daddi fórum með Baldri og Guðrúnu, vorum nokkuð nálægt sviðinu alveg fyrir miðju. Ég fékk sko þvílíka gæsahúð þegar goðin stigu á svið og átti bara erfitt með að trúa að ég stæði svona nálægt þeim mönnum sem ég var svo ástfangin af fyrir 25 árum síðan - en þetta var nú bara rétt byrjunin skal ég segja ykkur! Þeir tóku fullt af gömlum og góðum lögum ásamt fullt af nýju efni og enduðu tónleikana með þvílíkum stæl með Girls on Film og Rio - sem var æði. Eftir tónleikana vorum við orðin frekar svöng, því við höfðum ætlað að fá okkur eitthvað að borða saman fyrir tónleikana en það varð svo hreinlega ekki tími til þess, þannig að við fórum aðeins í bæinn. Verð nú að segja að það fór nú asskoti vel um okkur í BMWinum "hennar Guðrúnar", hehehe... þetta er alveg æðislegur bíll hjá þeim - algjör drossía sko! En allavega, við fórum fyrst á Cafe Paris, en þar var eldhúsið lokað, þannig að við röltum yfir á Kaffibrennsluna, en þar var eldhúsið lokað - þannig að við ákváðum fyrir rest að skella okkur á Bæjarins bestu, fá okkur pylsu og setjast svo inn einhversstaðar og fá okkur eitt rauðvínsglas og spjalla saman. Við gerðum það, fengum okkur pylsur með öllu og kók og röltum svo yfir götuna á nýjan stað sem heitir Salt og er hluti af nýja Radisson SAS hótelinu í Eimskipahúsinu. Og hvað haldiði - þarna sátum við í rólegheitum (þetta er frekar lítill staður og það voru ca. 10 manns þarna inni) og inn kemur öll hersingin af Duran Duran. Ég hreinlega vissi ekki hvert ég ætlaði - það var alveg ótrúlegt að sjá þá svona "up close and personal". Við röltum til þeirra, tókum í höndina á Simon Le Bon og þökkuðum fyrir alveg stórkostlega tónleika! Þannig að þetta var alveg svakalega flott kvöld!

Annars er ég nú bara búin að liggja mikið í bælinu. Mér tókst að nappa mér í alveg skelfilega flensku - fékk hita, hálsbólgu og var uppstífluð. Ég var svo stífluð á fimmtudagskvöldinu áður en ég fór á tónleikana, en hún Guðrún er svo mikill snillingur og hefur ráð við öllu, sagði mér að taka Íbúfen. Ég var reyndar nýbúin að taka tvær paracetamól töflur, tók svo líka Íbúfen, drakk einn bjór og leið bara svona líka asskoti vel á tónleikunum, en var reyndar alveg raddlaus daginn eftir. Ég var alveg svakalega hás þegar ég var að tala við Simon Le Bon, sem hefur eflaust haldið að ég hafi sungið svona mikið á tónleikunum, hehehe....

En allaveg nóg í bili. Kossar og knús!

Plís plís tell mí ná!

2005-06-29T12:53:00.000-07:00

Jíííííííhhhhaaaaaaaaa...... Duran Duran á morgun og ég get varla beðið! Já, bæ the vei - þá er ég stödd á klakanum. Við komum hingað þann 18 júní og förum út aftur 7 júlí. Við vorum svo í Eyjum um helgina, sem var bara dásamlegt, alltaf gott að koma til Eyja sko!

En já, á morgun rætist tuttuguplús ára draumur því drengirnir eru mættir á svæðið. Það væri gaman að grafa upp afrit af þessu bréfi sem við Erla María vinkona sendu strákunum á sínum tíma þar sem við vorum að spyrja þá af hverju í ósköpunum þeir kæmu ekki hingað. "You have fans here too you know", svo lýstum við fyrir þeim nákvæmlega hvar Ísland væri á heimskortinu (gaman að heyra Roger Taylor í sjónvarpinu áðan koma inn á það að þeir hefðu verið að leita að landinu á kortinu, hehehe) og sögðum að það væri okkur að mæta ef þeir kæmu ekki til Íslands, þannig að þeir, eftir 20 ára umhugsun, hafa ákveðið að það væri betra að fá okkur Erlu ekki upp á móti sér! En það eru brjáluð Duran Duran upphitunarpartý út um allt. Ég var til dæmis hjá honum Óla Bogga í klippingu áðan og það verður eitthvað brjálað geim hjá þeim fyrir tónleikana - spurning um að kíkja þangað.

En allavega, við ykkur sem eruð að fara á tónleikana segi ég bara góða skemmtun. Ég er reyndar bullkvefuð, en Daddi elskan ætlar að dæla í mig Irish Coffeeum í kvöld þannig að ég ætti vonandi að ná þessu úr mér!

Listagarðurinn mikli!

2005-06-01T07:30:00.000-07:00

Jæja, þá er ég komin aftur! Það er sko búið að vera nóg að gera hér. Vinkona hennar mömmu var í heimsókn hjá okkur í viku, þannig að ég var í fríi í vinnunni og leyfði þeim skvísum að vera saman í túristaleik! Við skelltum okkur reyndar allar fjórar síðasta föstudag í dagsferð til Giverny og Versailles, sem var rosalega gaman. Listmálarinn Claude Monet bjó í Giverny og við heimsóttum húsið hans. Garðurinn þar er ótrúlegur. Þetta eru í rauninni tveir garðar, annar er risastór og stútfullur af alls konar blómum og litadýrðin er alveg ótrúleg – hinn garðurinn er kallaður Japanski garðurinn, en þar er stór tjörn með brú í japönskum stíl yfir, fullt af vatnaliljum og blómum – alveg ótrúlega fallegt. Hann málaði flestallar frægustu myndirnar sínar í garðinum hjá sér, þannig að þið sem hafið séð verkin hans getið rétt ímyndað ykkur hvernig garðarnir eru! Við vorum í Giverny fyrir hádegi og svo var haldið til Versailles eftir hádegi. Þar var gefinn kostur á að skoða hallargarðinn, sem við gátum eiginilega ekki því það var óbærilega heitt (eitthvað um 35 stig) og svo fengum við skipulagða ferð um höllina, þar sem hitinn var enn óbærilegri! Við vorum svo komnar aftur til Parísar um 6 leytið. Þetta var bara mjög góður dagur og skemmtileg ferð þrátt fyrir mikinn hita. Melkorka var voðalega góð – það hreinlega lak af henni svitinn en hún kvartaði ekki í eitt einasta skipti, alveg ótrúleg. Henni var mikið hrósað af samferðafólki okkar fyrir það hvað hún var stillt og prúð! Hún var að sjálfsögðu verðlaunuð á laugardeginum og fékk þá góða ferð í dótabúðina stóru sem er í Galeries Lafayettes magasíninu. Þar vorum við í rúman klukkutíma enda mikið af dóti þar og endalaust hægt að skoða og leika. Hún fékk að kaupa sér þrjár litlar fígúrur, þá Ástrík, Steinrík og einhvern lítinn kall sem ég man ekki hvað heitir en endar eflaust á ríkur þar sem hann er Gaulverji!

Melkorka er búin að eignast vinkonu. Við fórum út á róló hérna um daginn og þar hitti hún stelpu sem heitir Lou, er frönsk og jafngömul Melkorku. Þær löðuðust eitthvað voðalega að hvor annarri fyrsta daginn á róló. Ég tók eftir því að Lou var farin að elta Melkorku mikð um völlinn og svo voru þær farnar að leika voðalega fallega saman, troða sér saman í rennibrautina og renna sér saman, klifra saman, vega salt saman og fleira. Mamma þessarar Lou sagði mér að hún væri á öðrum leikvelli sem væri rétt hjá á virkum dögum og Melkorka er búin að fara þangað nokkrum sinnum og hitta hana. Þær eru voðalega sætar saman og ótrúlegt hvað þær geta leikið sér og skemmt sér þótt þær tali ekki saman tungumálið. Um daginn voru þær að sýna hvor annarri nærbolina sína. Lou gekk nú meira að segja svo langt að sýna Melkorku nærbuxurnar sínar en Melkorka lét það eiga sig, enda í buxum og aðeins erfiðara fyrir hana þar sem Lou var í pilsi! En svo þegar þær eru að kveðjast þá kyssast þær og knúst. Melkorka er farin að tala um það að núna vilji hún fara í skóla og læra frönsku, sem er alveg frábært! Þessi rólómenning hérna er reyndar alveg frábær, en ég mun segja ykkur nánar frá því síðar!

Annars fór ég í fyrsta frönsku tímann minn í gær og var eins og hálfgerður kjáni. Konan talaði bara frönsku við mig og baunaði á mig alls konar spurningum, ég sagði bara oui og non eftir því sem að ég hafði sterkar á tilfinningunni að hentaði hverju sinni, en hef ekki hugmynd um hverju ég var að játa eða neita. Þetta var tveggja klukkutíma tími og seinni klukkutíminn gekk nú mun betur heldur en fyrri og ég var svona aðeins komin í gírinn og farið að mynda 3-4 orða setningar og var bara nokkuð stolt af því.

En held að þetta sé bara ágætt í bili – hún Magga mín er að koma út á morgun og verður fram á þriðjudag, þannig að ég ætla að vera í fríi á morgun og hinn. Reyni þó að standa mig aðeins í blogginu um helgina.

Kossar og knús.

Leyndardómur upplýstur!

2005-05-24T12:42:00.000-07:00

Bara svona rétt til að láta ykkur vita að leyndardómurinn um lögregluvaktina upplýstist í gær. Við mamma fórum og spurðum konuna sem á íbúðina okkar (hún og maðurinn hennar eru húsverðir hérna í blokkinni og eru alveg yndisleg bæði tvö) af hverju það væru lögregluþjónar fyrir utan hjá okkur. Hún sagði að þetta væri "n'est pas grav" (ekkert alvarlegt) heldur væri þetta af því að það væri einhver "piu importante" (veit ekki hvort þetta er rétt skrifað, en þýðir allavega mjög merkilegur) sem byggi í blokkinni. Hann/hún hlýtur þó að vera nýfluttur inn því þeir birtust bara um helgina. Ég er alveg að farast úr forvitni að vita hver þetta er! Læt ykkur vita ef ég kemst að því!

Lögregluvaktin!

2005-05-23T08:23:00.000-07:00

Mikið ofsalega var nú gott að fá hann Dadda í heimsókn. Ég tók mér frí í nokkra daga og við afrekuðum það að fara í Montmartre sem er gamla listamannahverfið og skoða þessa fallegu kirkju þar (Sacre Cour). Við fórum reyndar ekki að skoða Rauðu Mylluna eða aðra staði sem þar eru og listamannalífið fór reyndar líka framhjá okkur, þannig að við eigum eftir að skella okkur þangað einhverntímann aftur. Við fórum líka í kvöldsiglingu á Signu á veitingaskipi og fengum dýrindiskvöldverð og skemmtun. Þegar við mættum niður á bryggju til að fara um borð í skipið var reyndar sjúkrabíll þar við hlið og sjúkraliðar að bera einhvern mann frá borði – hann virtist nú vera alveg hraustur, leit út fyrir að hann hefði tognað eða eitthvað frekar en að hafa orðið fyrir alvarlegri matareitrun þannig að við létum þetta ekki stoppa okkur. Svo fórum við bara í góða göngutúra og drukkum í okkur mannlífið í París og rauðvín! Við horfðum auðvitað saman á forkeppni Euorvison á fimmtudagskvöldinu. Það var alveg ágætis stemning í því – reyndar svekkjandi að hvorki Íslendingar né Írar komust áfram. Daddi fór svo á föstudeginum þannig að við Mamma og Melkorka horfðum saman á aðalkeppnina. Uppáhaldslagið hennar Melkorku var lagið frá Moldovíu. Hún söng reyndar með fullt af lögum – þegar hún var búin að heyra viðlagið einu sinni söng hún alltaf með í seinna skiptið og skemmti sér alveg konunglega. En ég var bara nokkuð sátt við sigurlagið. Til hamingju Grikkland!

Ég veit ekki alveg hvað er að gerast í blokkinni heima, en blokkin hefur verið vöktuð af löggunni alla helgina. Það eru ýmist 2-6 lögregluþjónar sem standa og vakta blokkina og eru klæddir skotheldum vestum og útbúnir byssum og kylfum. Þeir birtust þarna á laugardagsmorgun, voru allan gærdag og voru ennþá þarna þegar ég var að fara í vinnuna í morgun! Tilfinningarnar hjá mér eru mjög blendnar gagnvart þessu öllu saman – veit ekki alveg hvort ég eigi að finna til öryggis því það eru stórir og stæltir lögregluþjónar fyrir utan sem passa okkur öll eða til öryggisleysis úr því það er á annað borð þörf á lögregluvakt til að passa okkur! Ég veit ekki alveg hvernig ég eigi að komast að því af hverju þeir eru þarna – reyni kannski að spyrja að því á eftir. Læt ykkur vita ef ég veit eitthvað meira.
En nóg í bili. Kossar og knús

Notre Dame og fleira!

2005-05-06T05:11:00.000-07:00

Komast inn í fatamenninguna – my ass! Nú er ég illa pirruð. Sko, annað hvort er ég svona djöfull asnaleg í laginu eða öll föt í Frakklandi eru svona djöfull asnaleg í laginu – og ég verð nú bara að horfast í augu við það að það er mjög líklega fyrri möguleikinn! Ég fór í hádeginu og ætlaði aldeilis að kaupa mér föt, mátaði og mátaði og komst að því að ég er einhvernveginn milli stærða. Medium er frekar laust á mér, en small pínu þröngt. Svo er allt orðið svo flegið núna fyrir sumarið að ef ég fer í medium hangir allt utan um hálsmálið á mér, en ef ég fer í small þá er hálsmálið enn fleignara og teygt. Nú þarf ég bara að ákveða hvort ég ætla að missa nokkur kíló í viðbót til að komast í small, eða bæta á mig nokkrum kílóum í viðbót til að komast í medium! Hvort líst ykkur nú betur á???

Annars var dagurinn í gær alveg yndislegur. Við tókum góða göngu í Notre Dame kirkjuna sem er í um klukkutíma labb frá okkur. Þar skoðuðum við kirkjuna sem er alveg rosalega falleg og tókum svo rölt um garðinn sem er þar á bak við. Labbið meðfram ánni að kirkjunni er mjög skemmtilegt – þaðan fara bátasiglingar um Seine ánna og stefnum við á að fara í eina svoleiðis þegar Daddi kemur í næstu viku. Svo var rosalega krúttlegur veitingabátur þarna líka – þar var auglýstur matur, drykkir og músík á kvöldin. Gæti verið gaman og rómó að fara þangað eitthvað kvöldið með honum Dadda mínum. Svo löbbuðum við heim á leið og komum við á Hippapotamus veitingastaðnum sem er á Bastillu torginu. Maturinn þar er rosalega góður. Melkorka fékk sér fiskinagga og franskar og við mamma skelltum okkur í nautasteikurnar! Fengum líka fínasta rauðvín með því – man reyndar ekki hvað það heitir! Fyrir þetta allt saman, sem sagt fiskinagga og franskar, tvær nautasteikur, franskar og bernaissósu, rauðvínsflösku, eina kók og eina vatnsflösku borguðum við 60 evrur, sem miðað við gengið 83 kr gerir 4.980 kr. Bara nokkuð gott myndi ég segja.

Svo byrjaði ég nú að sauma aftur í gærkvöldi. Byrjaði sko á I-bangsa! Ég ætla að reyna að halda áfram með bróderíið í kvöld, en sé til hvað ég kemst langt. Hún Melkorka vaknaði nefninlega kl. 5.30 í morgun og vildi endilega segja mér frá draumnum sem hana var að dreyma og allt í góðu með það nema að hún fór ekkert að sofa aftur! En hún var voðalega góð við mig, lá við hliðina á mér og strauk á mér kinnina. Hún er svo yndisleg.

Munið nú líka eftir að kíkja á síðuna hennar Melkorku, www.barnaland.is/barn/19294. Þar getið þið séð nýjar myndir af skvísunni og kvittið endilega í gestabókina hennar!

Kossar og knús!

Skór og fylgihlutir!

2005-05-04T14:57:00.000-07:00

Ég er að verða algjör glingurrófa! Ég keypti mér svaka pæjusandala í gær. Þeir eru reyndar alveg hrikalega flottir, bleikir og glitrandi. Og svo keypti ég mér aðra í dag – reyndar ekki beint sandala, en skór sem eru með einhverju svona skrautlegu munstri á! Ég hef eiginlega aldrei verið glysgjörn, en núna er ég orðin alveg sjúk í skó, töskur og fylgihluti. Það er búið að taka mig þessa tæpa tvo mánuði sem ég hef verið hérna til að koma mér inn í fatamenninguna, en núna er ég sko komin í gírinn (sorry Daddi minn, svona er þetta bara :-)!).

Það hefur kólnað allverulega í veðri. Þegar ég var í vinnunni í gær var glampandi sól, svo allt í einu dimmdi alveg svakalega yfir öllu, það byrjaði að hellirigna og það komu svona líka rosa þrumur og eldingar – það var bara eins og það væri hafin styrjöld. Það rigndi líka alveg óskaplega í dag og í kvöld voru svo smá þrumur. Ég vona þó að það verði þurrt á morgun því við stefnum á að kíkja í Notre Dame og skoða aðeins þar.

Í dag fórum við með metróinu í verslunarmiðstöð sem eru uppi við La Defense. Við erum mjög heppnar með metróið sem fer héðan frá okkur þvi það er bein leið á alla helstu túristastaðina (Bastilluna, Rue de Rivoli, Louvre, Champs Elysees og fleiri staði), það er nefnilega algjört vesen að þurfa að skipta, sérstaklega þegar maður kemur úr verslunarferð og er með kerruna hennar Melkorku og trilljón poka!!! Svo er þetta líka svo skemmtilegur ferðamáti, lestarnar ganga hratt og það er svo fjölbreytt mannlífið í þeim – allar týpur sem koma og fara og alveg ótrúlega gaman að fylgjast með þeim! En þetta er fínasta verslunarmiðstöð – risastór Toys’r’us búð sem sló auðvitað laglega í gegn. Það var nú reyndar ekki keypt neitt þar en svo villtumst við inn í Disney búðina sem er þarna og Melkorka fékk langþráð box með öllum Winnie the Pooh fígúrunum. Hún er búin að biðja um þetta í þrjá daga. Þegar hún vaknaði í morgun sagði hún: “mamma, ert þú hjá mér” ég sagði já, “varst þú hjá mér í alla nótt?” ég sagði já, “getum við núna farið og keypt Winnie the Pooh kassann?”! Hún var líka alsæl þegar hún fékk hann – þannig að þetta var vel þess virði! Melkorka fékk dótið sitt, mamma keypti sér blússu og ég keypti mér skó! Allir ánægðir!

En nú er ég að spá í að skella mér í bælið og lesa aðeins. Ég er að lesa bókina Angels and Deamons eftir Dan Brown og hún er alveg æsispennandi. Ég er búin að lesa meira síðan ég kom heldur en ég hef gert í nokkur ár held ég bara. Reyndar sitja hannyrðirnar á hakanum. Ég náði þó að klára J-bangsa í fyrrakvöld – er þá búin með tvo bangsa! Annars finnst mér voðalega notalegt að skríða upp í rúm, kúra hjá henni Melkorku minn og lesa.

Nóg í bili. Kossar og knú héðan.

Brussel, innkaup og fleira!

2005-04-30T09:47:00.000-07:00

Þá erum við komnar frá Brussel. Brussel er alveg ofsalega falleg borg. Sýningin var mjög skemmtileg og hefði ég alveg viljað geta gefið mér meira tíma þar. Gaman að hitta fólk sem maður hefur ekki hitt lengi. Við Anna fórum út að dansa með nokkrum samstarfsfélögum á miðvikudagskvöldinu og höfðum ofsalega gaman af. Ótrúlegt hvað maður geta dansað miðað við hvað maður var þreyttur í fótunum. Við vorum nú samt komnar snemma heim, eitthvað um tvö leytið. En þetta var mjög gaman.

Það er orðið svakalega heitt hér. Í dag var 26 stiga hiti! Mamma, Melkorka og ég skelltum okkur í Monoprix súpermarkaðinn í morgun og versluðum inn fyrir vikuna. Það var nú frekar fyndið þegar við vorum að borga. Röðin gekk eitthvað hægt og ég kenndi aumingja fólkinu sem var í röðinni á undan okkur um, hélt það væri eitthvað svakalegt vesen á þeim. En svo kom röðin að okkur. Konan sem var á kassanum var heldur betur í slow motion. Hún renndi nokkrum vörum í gegn og allt í góðu með það. Svo komu eplin sem við vorum að kaupa. Konan snéri sér við og opnaði skáp sem var á bak við hana, tók þar fram rauða handtösku sem hún opnaði og tók upp gleraugu. Hún gekk svo frá töskunni, setti gleraugun á nefið á sér og skoðaði bókina til að tékka á hvaða númer væri á eplum. Þegar hún var búin að ná því, opnaði hún aftur skápinn, tók töskuna fram, tók af sér gleraugun og setti þau í töskuna og gekk svo frá töskunni aftur í skápinn. Og þessi rútína endurtók sig í hvert skipti sem einhver ávöxtur eða eitthvað grænmeti varð á vegi hennar. Ég átti alveg selfilega bágt með mig og stóð og flissandi eins og asni. En þetta var alveg ótrúlegt - að konan skuli hafa nennt þessu! Annars sem dæmi um verðlagningu get ég sagt ykkur að í fyrradag fór ég í litla súpermarkaðinn sem er hér á horninu og keypti: kornfleks, brauð, gúrku, 2 banana, skinku, feta ost, mjólk, 2 kjúklingabringur og eina rauðvínsflösku og borgaði fyrir þetta 20 evrur, sem eru um 1800 krónur!

Eftir hádegi löbbuðum við svo í Pere Lachaise kirkjugarðinn sem er hérna rétt hjá. Þar eru grafin til dæmis Edith Piaf, Oscar Wilde, Jim Morrison og Chopin. Þetta er gígantískur kirkjugarður og við náðum að skoða gröfina hans Chopin og gröfina hans Jim Morrison og flúðum svo heim úr steikjandi hitanum. Við tökum svo bara restina seinna. Á kortinu sem við fengum eru allar grafirnar listaðar upp og þar stendur að það sé einn Charles J. Chaplin grafinn. Er að spá hvort það sé hinn eina sanni Charlie Chaplin. Þarf að komast að því.

En nóg í bili. Fyrir ykkur sem hafið verið að skamma mig fyrir blögg leti (Daddi minn og Dóra!) þá skal ég vera duglegri á næstunni. Kossar og knús!

Dýragarðurinn!

2005-04-20T12:46:00.000-07:00

Jæja, þá er ég sest við skriftir. Í gær skelltum við okkur í dýragarðinn. Hann var bara nokkuð góður, nema að það vantaðir heilan helling af dýrum! Það vantaði meðal annars fílana, ljónin, tígrisdýrin og birnina. Það var reyndar skilti á einu búrinu sem á stóð að vegna tæknilegra ástæða gæti verið að sum dýrin væru ekki sjáanleg! Ég fatta nú reyndar ekki alveg hvaða tæknilegar ástæður gætu verið fyrir því að dýrin létu ekki sjá sig! En það var samt mjög gaman. Melkorka var í essinu sínu og hljóp um eins og lamb í haga. Hún klappaði geitunum og gaf þeim gras að borða. Svo sáum við lamadýr, zebrahesta, apa, flamingófugla, flóðhest og fullt af gíröffum. Merkilegast voru þó fjallageiturnar. Þær voru efst uppi í gígantískum kletti sem reistur er í garðinum og voru bara á röltinu eins og ekkert væri. Ég hafði nú mestar áhyggjur af því að fá eina á hausinn þegar ég labbaði framhjá. Annars heyri ég um daginn frekar ógeðfellda sögu sem gerðist í dýragarðinum fyrir nokkrum árum síðan. Eitt kvöldið þegar búið var að setja öll dýrin inn í húsin sín eins og gengur og gerist á hverju kvöldi eftir lokun kom ræstingarfólkið og byrjaði að þrífa. Einn mannanna fór inn í ljóngryfjuna eins og hann var vanur en þegar hann byrjaði að sópa þar komst hann að því að það hafði gleymst að setja eitt ljónið inn í húsið. Þið getið alveg ímyndað ykkur hvernig fór fyrir aumingja manninum!

En helgin var líka bara mjög fín. Á sunnudaginn fórum við okkar vikulega túr í bókabúðina og keyptum nokkur blöð. Á leiðinni heim fórum við inn á Ítalskan veitingastað og fengum okkur að borða. Þar inni lýsti Melkorka því yfir hátt og snjallt að "Þegar ég er orðin stór ætla ég að drekka rauðvín og borða ólífur". Ágætt að hafa sett markmið í lífinu!

Annars hefur nú ekkert merkilegt á daga okkar drifið hér. Lífið gengur sinn vanangang og allt í góðu. Melkorka er reyndar haldin bullandi heimþrá þessa dagana, en hún er nú samt ofsalega kát blessunin. Þetta hellist yfir hana þegar hún fer að sofa á kvöldin. Svo verður hún alltaf voðalega aum og lítil í sér við smávægilegar breytingar eða ef eitthvað fer ekki alveg eins og það á að fara. Í morgun brotnuðu til dæmis gleraugun hennar og hún sat kjökrandi í smátíma og barðist við tárin! Ég finn alveg agalega til með henni greyjinu! En Daddi kemur í maí og svo kemur Emma í nokkrar vikur í júní, þannig að sumarið ætti að vera í lagi. En þetta er ljóta vesenið með gleraugun hennar. Ég fór með þau í gleraugnabúð í hádeginu og maðurinn þar náði aðeins að tylla þeim saman aftur, en spöngin sem liggur yfir nebbanum hennar er brotin. Ég ætla að reyna að hringja heim í gleraugnabúðina á morgun og sjá hvort ég geti keypt eitt nefstykki hjá þeim.

Annars bið ég bara að heilsa ykkur í bili. Kossar og knús!

Helgin framundan!

2005-04-15T04:43:00.000-07:00

Jæja, þá erum við komnar með netið og kapalsjónvarpið heim. Eigandinn kom á miðvikudaginn ásamt strák frá Canal plus fyrirtækinu til að tengja. Það gekk eitthvað erfiðlega hjá þeim en svo var allt komið rúmum þremur tímum seinna! Nú er ég með Internetið, Skypið (sem ég ætla að nota villt og galið) og svo um 500 sjónvarpsstöðvar. Það er nú samt alveg ótrúlegt hvað maður getur setið fyrir framan sjónvarpið og flakkað í gegnum 500 stöðvar og ekki fundið neitt til að horfa á. Alveg með ólíkindum. Annars þarf ég örugglega bara að kynna mér dagskrána aðeins betur. Maður getur flakkað og flakkað og lent á auglýsingum á 350 stöðvum sem er auðvitað lítið spennandi. En það eru reyndar ekki allar stöðvarnar sem eru með ensku tali. Svo eru um 15 mismunandi tónlistarstöðvar, 10 bíórásir og um 10 teiknimyndarásir. Ég hlýt nú að geta fundið eitthvað til að horfa á um helgina!

Á mánudaginn ætla ég að vera í fríi, þannig að það er sko löng og góð helgi framundan. Á mánudaginn stefni ég á að láta verða af því að fara í dýragarðinn með henni Melkorku ef veður leyfir. Það er búið að rigna núna í tvo daga, en fer vonandi að stytta upp. Kannski maður kíki svo í bókabúðina góðu á sunnudaginn og nær í eitthvað lesefni. Annars sjáum við til hvernig þetta þróast.

En nóg í bili. Læt heyra í mér um helgina. Kossar og knús!

Ísdrottning!

2005-04-11T05:03:00.000-07:00

Þið sem þekkið mig vel vitið að ég hef aldrei verið mikið gefin fyrir ís. Mér hefur aldrei fundist hann góður eða gaman að borða hann. Það kemur einstaka sinnum fyrir að mig langar í ís, en þá er ég yfirleitt með hálsbólgu sem kallar á eitthvað kælandi – og þá er það helst grænn frostpinni sem heillar mig. Ég hef nú alltaf verið frekar fegin að vera ekki sólgin í ís eins og svo margir virðast vera, því nógu veik er ég fyrir öðrum hlutum sem betra væri að geta sleppt. Ég hef meira að segja verið nokkuð stolt af því að geta afþakkað ís þegar mér er boðið upp á hann og geri svo miskunnarlaust grín að öðrum sem eru veikir fyrir honum. En nú er mér skapi næst að hafa uppi á honum Hr. Haagen-Dazs og lesa honum reiðipistilinn því ég er sko laglega svekkt út í hann. Ég er komin með svo mikið æði fyrir þessum ísum að það hálfa væri sko hellingur. Þá er ég að tala sérstaklega um Caramel Cream, Caramel Brownie og Cookies and Cream. Við Melkorka sláumst yfirleitt um Caramel Cream ísinn ef það er lítð eftir af honum - ég geri mér alveg fulla grein fyrir því að hún er bara fjögurra ára en ég gef mig sko ekki í þeirri baráttu skal ég segja ykkur! Það ætti að banna þennan ís og gera hann ólöglegan í alla staði! Við sitjum stundum saman heima á kvöldin, kynslóðirnar þrjár, og étum beint upp úr dollunum og erum þá helst með þrjár tegundir í gangi. Það er reyndar algjört æði, þó að vigtin fái laglega að finna fyrir því.

En annars var helgin bara góð. Fórum í smá búðarráp á laugardaginn og svo létt út að borða. Svo á sunnudaginn skelltum við okkur í W.H. Smith bókabúðina og keyptum þar fullt af breskum sunnudagsdagblöðum og slúður.

Fæ vonandi netið heim í dag eða á morgun. Kossar og knús.

Mér tókst það!

2005-04-08T04:34:00.000-07:00

Mér tókst að tengja DVD-kids spilarann í gær og er alveg svakalega montin af því! Það verður rosalega gaman að fara heim á eftir og sýna Melkorku – spurning um hvor okkar tapi sér meira yfir tækinu, ég eða hún!

Annars var ég að horfa á sjónvarpið í fyrrakvöld og datt inn í franska Bachelor þáttinn, sem var alveg drepfyndinn. Ég skildi eiginlega ekkert hvað þau voru að segja, en það var samt gaman að fylgjast með. Það voru þrjár stelpur eftir sem hann bauð á rómantísk stefnumót og fór bara nokkuð vel á milli hans og þeirra. Í lok stefnumótanna bauð hann alltaf dömunni inn í herbergi og þar voru svo ljósin slökkt og svo heyrðust bara stunur! Svo kom að rósaafhendingunni og það varð ein að fjúka. Það var ljóshærð stelpa sem þurfti að yfirgefa svæðið og hún gerði það mjög ósátt. Það er ekki hægt að segja að þetta hafi verið svo “graceful exit”. Hún varð alveg brjáluð. Bachelorinn átti að fylgja henni út í bílinn sem beið fyrir utan og þau löbbuðu af stað. Svo byrjuðu þau að rífast og görguðu á hvort annað og böðuðu út öllum öngum í hátt í 20 mínútur. Tilþrifin hjá honum voru alveg stórkostleg þar sem hann var að reyna að vera sætur og flottur, en froðufelldi nánast af reiði. Hún rauk svo burt í átt að bílnum sem beið og hann strunsaði aftur inn í húsið án þess að fylgja dömunni að bílnum. En hún var orðin svo æf að hún gat ekki hætt og rauk aftur inn í húsið á eftir honum eftir smástund og þar héldu þau áfram að rífast. Þar görguðu þau og frussuðu á hvort annað í ca. 10 mínútur til viðbótar. Svo rauk hún út, inn í bíl og fór. Svo endaði þátturinn á stóru spurningunni um hvort hún myndi mæta í “reunion” þáttinn! Verð að muna eftir að fylgjast með því.

En helgin er framundan og ég er alsæl með það. Ég ætla að reyna að kíkja í dýragarðinn á sunnudaginn með Melkorku ef það er gott veður. Það er nú spáð rigningu á morgun (það hellirignir í dag), en sól held ég á sunnudaginn. Ef það er rigning á morgun er alveg tilvalið að finna einhverja góða verslunarmiðstöð til að heimsækja (ég skal ekki eyða miklu Daddi minn!).

Bið að heilsa ykkur í bili. Heyrumst eftir helgi. Kossar og knús!

Lestatafir, umferðahnútar og kröfugöngur!

2005-04-07T03:08:00.000-07:00

Ferðin heim úr vinnunni á þriðjudaginn var algör hörmung. Ég var búin að bíða eftir lestinni í rúman hálftíma ásamt fullt af öðru fólki, allir orðnir frekar pirraðir og þreyttir, svo kom tilkynning um það að það lægi steypuklumpur á lestarteinunum og lestirnar kæmust framhjá honum inn til Parísar og óvíst væri hvenær lestarferðir kæmust aftur í eðlilegt horf. Sem betur fer var önnur stelpa sem vinnur með mér líka að bíða þannig að við fórum aftur á skrifstofuna til að reyna að sníkja far inn til Parísar sem okkur tókst. Það ferðalag tók líka óratíma því umferðin var frekar mikil. Svo þegar við komum loksins inn í borgina lentum við í þvílíkum umferðarhnút við gatnaðarmót hjá Gare de Lyon stöðinni. Ég hef séð svona hnúta í bíómyndum en hélt að þeir væru stórlega ýktir, en svo er ekki – þetta var ótrúlegt. Fyrst var fullt af lögreglubílum sem stoppuðu alla umferð, svo hættu allir að virða ljósin þegar löggan var farin og allir fóru að troða sér og þetta var orðið að þvílíkri steypu, allir steytandi hnefum og gargandi út um gluggana! Ég sá að besti kosturinn fyrir mig var að fara bara út úr bílnum og labba spölinn sem eftir var, sem er leiðin sem ég labba á hverjum morgni. Bílstjórinn var sammála og sagði að ég yrði miklu fljótari þá leið. Ég fór út úr bílnum og arkaði af stað. Á leiðinni fór ég að taka eftir því að eftir því sem ég nálgaðist Nation torgið var alltaf meira og meira af löggum á ferð og búið var að loka öllum hliðargötum út frá aðalgötunni. Svo fór ég að heyra hróp og köll og trumbuslag. Og svo var ég allt í einu lent inn í miðja kröfugöngu. Þar var fullt af fólki sem veifaði Ísraelska fánanum og myndum af kuflklæddum konum. Einhver maður stóð á palli og hrópaði eitthvað við mikinn fögnuð göngumanna. Ég ákvað að forða mér bara og náði að koma mér í gegnum þvöguna og kom mér heim. Klukkan var orðin rúmlega átta þegar ég komst heim. Þvílíkt og annað eins.

En í gær var ég í fríi, sem var alveg frábært. Við mamma og Melkorka fórum í gærmorgun og keyptum nokkur dagblöð og smá snarl í hádegismatinn. Svo komum við heim og borðuðum og slökuðum aðeins á. Eftir hádegið fórum við svo upp á Nation í Casino supermarkaðinn og versluðum aðeins inn. Svo fékk Melkorka að fara í tívolítækið. Hún vildi endilega fara í Star Wars geimskutlu og þar gat hún ýtt á takka sem gerði það að verkum að skutlan skutlaðist upp í loft sem henni fannst alveg svakalega gaman. Þetta sló alveg í gegn hjá henni og hún fékk að fara tvisvar. Svo fórum við út í garð að leika okkur. Tókum með okkur boltann hennar og sápukúlur sem við keyptum út í búð. Hún er alltaf svo treg við að fara út í garð að leika en svo þegar hún er komin út hleypur hún út um allt eins og berserk, skríkjandi af gleði og neitar svo að koma inn! Þegar við komum inn hélt ég áfram að reyna koma þessu fjárans DVD-kids tæki sem Daddi kom með handa Melkorku í gang – en ég bara fæ ekki skrattann til að virka. Öll píp sem eiga að gefa til kynna að tækið sé rétt stillt eru í lagi, en það virkar samt ekki. Ég var að verða geðveik! En ég ætla satm að halda áfram að reyna í kvöld þegar ég fer heim – læt þetta tæki sko ekki sigra mig!

En nú fæ ég vonandi netið heim á mánudaginn og hlakka mikið til. Þá verð ég komin með Skypið og get farið að hringja í alla sem ég þekki og sakna! Það verður sko æði!

Klikkað fólk og líkamsrækt (ekki saman þó!)

2005-04-05T05:31:00.000-07:00

Fólkið uppi er stórklikkað!!! Það hefur nú alltaf verið svolítið mikil læti á kvöldin frá þeim, þau ganga til dæmis um í klossum og færa til húsgögn um miðjar nætur. En í morgun var þetta orðið pínu scary! Kl. 07.20 í morgun byrjaði kallinn að garga, og hann gargaði og gargaði og gargaði á einhverju arabísku máli. Hann öskraði svo hátt og mikið og var greinilega að hundskamma konuna sína. Inná milli heyrðist svo aðeins í henni, ekki hátt þó. Þetta var sko algjör hryllingur. Svo er alltaf spurning hvað maður á að gera. Á maður að fara upp og berja kurteisislega á dyrnar og biðja hann um að hafa aðeins lægra? Eða á maður að fara upp og biðja hann um að vera nú aðeins blíðari við konuna sína? Eða á maður bara að nota kústskaftið og berja í loftið? Maður er bara skíthræddur við að fá eitthvað verra á móti!!

En morguninn hér í vinnunni fór í það að bera kassa. Það kom sending af bréfsefnum og umslögum, ca. 70 kassar eða svo, akkúrat daginn sem lyftan er biluð. Við erum á fjórðu hæðinni, sem er í rauninni fimmta hæð því hæðin þar sem þú gengur inn er alltaf 0, þannig að við þurftum að bera allt draslið upp fimm hæðir og það tók nú aldeilis á skal ég segja ykkur. Við vorum 5 að bera þetta, en bara tvær stelpur. Hin stelpan sem var að bera er einhver stórmeistari í karate og er í hörku formi. Hún tók alltaf fjóra kassa og virtist ekki blása úr nös. Ég gat auðvitað ekki verið minni manneskja og tók mína fjóra kassa og hélt ég myndi hreinlega gefast upp á leiðinni. Ég fór þrjár ferðir – en tók reyndar bara 3 kassa í síðustu ferðinni. Þannig að leikfimi dagsins er sko aldeilis búin. Annars er það að frétta af líkamsræktarstöðinni þar sem ég ætlaði að byggja upp vöðva í massavís að hún er að flytja - alveg týpískt. Ég þarf að kíkja upp á þak og sjá þennan æfingasal, gá hvort það eru einhver tæki þar. Ég sá nú reyndar hörkugott þrekhjól á 159 evrur sem ég kannski skelli mér á. Ég gæti til dæmis sett það úti á svalir og hjólað þar á sólskínsríkum morgnum!

En ég er í fríi á morgun og ætla að reyna að gera eitthvað skemmtilegt með henni Melkorku minni. Hún er frekar döpur eftir að pabbi hennar og Emma fóru og svo er ég aldrei komin heim fyrr en ca. 6.30, þannig að þetta er erfitt fyrir greyjið. Það er líka skelfilega erfitt koma svona seint heim á kvöldin og geta ekki notið þess alveg að vera með henni. Læt ykkur vita hvað við gerum skemmtilegt!

Kossar og knús.

Páskafríið!

2005-04-04T04:59:00.000-07:00

Jæja, þá er ég mætt aftur á svæðið. Páskarnir voru bara mjög ljúfir hér. Daddi og Emma komu til Parísar 24. mars og fóru aftur í gær. Ég var í góðu fríi á meðan þau voru hérna og við náðum að gera ýmislegt, við fórum meðal annars í Louvre og kíktum þar á Mónu Lísu, svo löbbuðum við að Eiffel turninum en fórum þó ekki upp í hann því við komum seint að og það var frekar löng biðröð og við öll að farast úr hungri, svo fórum við auðvitað í Disney, sem er alltaf stórkostleg upplifun! Svo bara slökuðum við á og höfðum það gott – og að sjálfsögðu drukkum við mikið rauðvín!

Það var svo ansi tómlegt eftir að þau fóru í gær. Ég held að Melkorka eigi nú eftir að sakna þeirra alveg óskaplega mikið. En Daddi kemur aftur um Hvítasunnuna og Emma ætlar svo að vera hjá okkur í nokkrar vikur þegar hún er komin í sumarfrí, þannig að það verður voðalega gaman.

Annars er bara allt gott að frétta héðan. Í gær var alveg steikjandi hiti, en mér var sagt áðan að spáin væri ekkert stórkostleg – það á víst að koma eitthvað kuldakast um næstu helgi. Daddi og Emma hefðu mátt fá aðeins betra veður þegar þau voru hérna að það var nú samt ekki hægt að kvarta.

Annars get ég sagt ykkur frá skondnu atviki sem við upplifðum á föstudaginn. Þegar ég var búin að vinna tóku Daddi, Melkorka, Emma og mamma á móti mér á Gare de Lyon stöðinni. Á leiðinni heim settumst við fyrir utan kaffihús og fengum okkur rauðvín. Allt í einu kom að maður sem lét öllum illum látum, reif sig úr jakkanum og grýtti honum út á götu, svo réðst hann á mótorhjól sem stóð á gangstéttinni og hrinti því um koll og náði að skemma það alveg þokkalega, svo datt hann á borð fyrir utan kaffihúsið, þar sem tveir menn sátu og drukku kaffi, það auðvitað hrundi og bollarnir brotnuðu. Svo æddi hann af stað niður götuna gargandi eins og hálfviti. Það var hringt á lögguna sem lét nú aldeilis bíða eftir sér – en á meðan hélt fíflið sig í kringum kaffihúsið og lét öllum illum látum. Hann meðal annars klæddi sig úr bolnum og hljóp út á götu að strætisvagni sem var að koma og tróð þar bolnum sínum inn um gluggann – aumingja bílstjóranum dauðbrá en henti þó bolnum hans út aftur. Svo kom löggann og hirti ólátabelginn. Tvær óeinkennisklæddar löggur komu á ómerktum bíl, handjárnuðu hann og tróðu honum inn í bílinn og brunuðu svo burt með hann. Melkorku fannst þetta stórmerkilegt og spurði mikið af hverju maðurinn hefði hagað sér svona og núna neitar hún alveg að sitja úti á kaffihúsum!

En allavega, nóg í bili. Bið að heilsa ykkur.

K-bangsi búinn!

2005-03-22T04:28:00.000-08:00

Fyrir ykkur sem hafið brennandi áhuga á hannyrðum mínum þá er ég búin með k-bangsann. Hann er í formi slökkviliðsbangsa sem heldur á brunaslöngu og sprautar vatni og hann er afskaplega sætur og alveg einstaklega vel saumaður. Ég er núna byrjuð á j-bangsa. Læt ykkur vita um framgang mála þar.

Maður mætir alveg svakalega mikið af skrautlegu og furðulegu fólki á ferðum sínum hér. Í gærmorgun var til dæmis stórfurðulegur maður á brautarstöðinni þar sem ég var að bíða eftir lestinni. Hann var fúlskeggjaður, í rauðum skítugum jakka og hann gekk fram og tilbaka á brautarpallinum og öskraði með reglulegu millibili. Svo á heimleiðinni var kona sem hjólaði á fullri ferð niður eina aðalgötuna og söng hástöfum.

Ég fékk tölvuna mína í gær og dröslaði henni með mér heim. Ég hafði miklar áhyggur af því að einhver glæpamaður myndi girnast tölvuna og hreinlega ræna mig í lestinni – en þetta gekk allt áfallalaust fyrir sig. Ég náði nokkurn veginn að tengja hana, tölvan sjálf fór í gang en ekki skjárinn. Ég held þó að ég viti nú hver vandinn er og get bætt úr því þegar ég fer heim í dag. Svo fæ ég vonandi internet og kapalsjónvarpið í vikulok. Ég ætla nefninlega að vera í góðu fríi um Páskana þegar Daddi og Emma mæta á svæðið, þannig að ég get ekkert skrifað næst fyrr en ég fæ tenginu heim. Þið verðið bara að bíta í það súra og sakna mín á meðan J

Annars verð ég láta verða af því í kvöld og kíkja upp í þakgarðinn. Mamma fór þangað um daginn og sagði að hann væri alveg stórkostlegur. Þar eru bekkir og tré og alveg frábært útsýni yfir alla Parísarborg. Hún sagði að Eiffel turninn væri alveg sérstaklega fallegur þaðan. Þar er einnig smá gym þar sem Jóga er stunduð af íbúum blokkarinnar og einnig Scrabble klúbbur sem fólk geta verið með í. Okkur var líka sagt að þegar mjög heitt er í veðri og ólíft í íbúðunum sem ekki eru með loftkælingu fer fólk og sefur uppi á þaki. Held ég kaup mér þó frekar góða viftu! En ég er þó að spá í að reyna að töfra fram einhverja listhæfileika í mér, kaupa mér trönur, striga, olíuliti og alpahúfu og drösla því öllu upp á þak ásamt rauðvínsflösku og baguettebrauði og mála útsýnismyndir af Parísarborg. Það væri nú framför – hannyrðakona og listamaður með meiru.

Í hádeginu áðan rölti ég út í líkamsræktarstöð sem er hér rétt hjá, ca 5 mín labb. Þetta var svona allt-í-lagi stöð. Þar eru brennslutæki, lyftingatæki og einn salur. Svo er einn þjálfari sem setur upp eitthvað prógram fyrir þig sem þú fylgir svo eftir í einhvern tíma. Ég varð svakalega spennt fyrir þessu öllu saman þar sem þetta er í göngufæri og ég gæti nýtt hádegið í þetta allt saman, en komst svo að því að stöðin er að flytja í apríl. Strákurinn vissi ekki alveg hvert ennþá. Annars hafði ég hug á því að fá hann Jóa hingað út á 6 vikna fresti til að setja upp eitthvað prógram fyrir mig sem ég gæti fylgt í 6 vikur í senn, svo kæmi hann aftur og tæki ærlega í lurginn á mér ef árangurinn væri ekki sem skildi. Annars hafði hann mikla þolinmæði við mig hann Jói þegar ég var ekki alveg eins gegnin í matarræðinu eins og átti að vera!!!

En nóg í bili. Vonandi fæ ég þessa blessaða tengingu heim þannig að ég geti skrifað fljótlega aftur. Ég veit reyndar ekki hvort ég mæti í vinnuna á morgun því Daddi og Emma eru að koma og ég ætla að taka gott frí um Páskana. En mikið lifandi skelfing verður nú gott að knúsa þau!!!

Heyri í ykkur síðar. Kossar og knús.

Stórverslanir, mannmergð og steikjandi hiti!

2005-03-21T02:14:00.000-08:00

Fyrirsögnin lýsir bara ágætlega helginni hjá okkur. Við tókum mjög góðan göngutúr á laugardaginn og löbbuðum að Galeries Lafayettes sem tók okkur um einn og hálfan tíma. GL er stór verslun á 6 hæðum með fatnaði, húsbúnaði, leikföngum og fleira og er alveg svakalega flott. Það var víst þar sem að eiginkona Mugabe eyddi þremur dögum þegar þau hjónin voru í opinberri heimsókn hér í Frakklandi og eyddi víst 5 ára peningabirgðum landsins. Við brunuðum auðvitað beint í gígantísku dótabúðina sem nær yfir alla fimmtu hæðina með Melkorku sem vissi svo ekki hvar hún átti að byrja eða hvernig hún ætti að vera. Hún æddi út um allt og sagði “vá sjáðu vá sjáðu vá sjáðu” aftur og aftur. Við vorum orðnar ansi þreyttar eftir ca. klukkutíma og fórum á McDonlds sem er á fjórðu hæðinni og fengum okkur að borða. Þegar við vorum búnar þar var orðið svo stappað af fólki í versluninni, loftlaust og hryllilegt að við fórum bara aftur í dótabúðina og fjárfestum í Playmo kastalanum sem búið var að lofa Melkorku. Hún græddi líka eitthvað af húsgögnum í kastalann og þrjú dýr í safnið. Við örkuðum svo út úr búðinni og tókum leigubíl heim með góssið.

Þegar heim var komið tók svo við 5 klukkutíma vinna við að setja saman hinn langþráða kastala. Þetta var alls ekki erfitt en mjög tímafrekt, fullt af litlum töppum sem þurfti að smella í til að koma honum saman. Ég er líka löngu hætt að skilja þetta skipulag þeirra Playmo manna um hvernig raðað er í pokana. Þetta er allt á víð og dreif í einhverum 20 pokum – í staðinn fyrir að setja allt sem viðkemur fyrstu hæðinni í einn poka, hæð tvö í annan poka og svo framvegis! Ef ég er einhverntímann rekin frá SH á ég mér þann draum að fá vinnu hjá Playmobil við endurskipulagninu á pökkunardeildinni – ég held að ég yrði mjög vinsæl eftir það hjá mörgum foreldrum! En Melkorka hoppaði um í kringum mig og reyndi eftir bestu getu að hjálpa mömmu sinni við smíðin, bætti hlutum við hér og þar og vildi endilega opna alla poka og rugla öllum hlutum saman. Svo þegar ég dæsti og sagði “æ Melly” í pirruðum tón sagði hún alltaf “láttu mig ekki trufla þig” með bros á vör. Ég held að þetta sé eitthvað sem Lína Langsokkur segir við kennarann þegar hún mætir í skólann! En þetta gekk allt að lokum – og kastalinn er nú kominn í litla leikhornið í stofunni og er mjög vinsæll. Aðalleikurinn hefur verið að stóra nautið kemur og rænir kóngsa og drottningu og felur þau einhversstaðar og svo fer riddarinn og frelsar þau!

Á sunnudaginn tók svo við meira labb og svei mér þá ef ég hef ekki misst allavega þrjú kíló eftir allt þetta labb um helgina verð ég illa svekkt! Við löbbuðum að Rue de Rivoli sem er ein aðalverslunargatan hér. Þar er líka Louvre safnið og þar röltum við aðeins í gegnum svæðið en fórum þó ekki inn í sjálft safnið – Móna Lísa verður að bíða betri tíma. En við vorum heillengi að rölta um og skoða í glugga í steikjandi hita. Við fundum þar enska bókabúð og keyptum smá birðgir af tímaritum til að lesa. Þar var líka svakalega flott barnabókadeild og Melkorka var heillengi þar að lesa og skemmta sér. Hún er alveg rosaalega góð og dugleg í öllu þessu labbi, situr bara alsæl í kerrunni sinni og fylgist með mannlífinu. Stundum hlustar hún á Línu og fólki virðist vera mikið skemmt við að sjá hana í kerrunni sinni með headphonin á hausnum. Hún syngur stundum líka með hástöfum sem skemmtir fólki ennþá meira.

En ég er loksins búin að fá tölvuna mína og svo kemur víst einhver maður til að tengja netið heim í kvöld, þannig að þá get ég verið dugleg að skrifa á kvöldin líka. En ég læt þetta duga í bili og læt heyra í mér fljótlega aftur. Verið dugleg við að kommenta á þessi skrif mín, það er alltaf svo gaman að sjá hvernig lesa. Annars er eitthvað erfitt að eiga við þetta kommenta kerfi víst, einhverjir hafa lent í vandræðum. Þórdís – ef þú hefur einhver tips handa mér um hvernig ég get sett upp kerfi eins og er hjá þér væri það rosalega vel þegið! Kossar og knús!

Saumaskapur

2005-03-18T02:24:00.000-08:00

Hvað haldiði að ég sé farin að gera? Jú, ég er sko farin að sauma. Ég keypti stafrófabangsamynd í hannyrða verslun sem við mamma rákumst á um daginn og byrjaði að sauma í gær. Þetta verður ægilega gaman - að sitja á kvöldin í rólegheitum, með rauðvínsglas og saumadótið, ég tala nú ekki um þegar maður getur setið úti á svölum á kvöldin. Hér þarf ég ekki að glíma við það vandamál að festast inni í sjónvarpinu eins og heima, allavega enn sem komið er, því allt er á frönsku. Melkorka horfir þó á barnaefnið á morgnanna og hefur mikið gaman af því að herma eftir frönskunni. Svo kemur hún og bullar við mann og spyr hvort ég skilji það sem hún er að segja, þegar ég svara því neitandi segir hún að það sé ekki nema von því hún sé að tala frönsku! En þetta stendur víst til bóta þar sem við erum að fá kapal sjónvarp og fáum þá fullt af skiljanlegum stöðvum og þá get ég lagst aftur í sjónvarpsgláp.

En í gær fórum við á írska veitingastaðinn og fengum okkur að borða þar. Ég get nú ekki sagt að þar hafi verið neitt svakalega mikil írsk stemning. Það eina sem minnti á Írland var græna sjálflýsandi hálsmenið sem þjónninn var með um hálsinn og Guiness auglýsingarnar sem voru á glugganum. En þetta var samt ágætt. Við fengum fínt borð við gluggann og horfðum á iðandi mannlífið. Melkorka flörtaði mikið við mann sem sat fyrir utan gluggann. Hún borðaði matinn sinn, skinku og franskar, af bestu lyst. Við mamma fengum okkur nautakjöt á teini, með piparsósu og frönskum og drukkum rauðvín með. Nautakjötið var ágætt á bragðið en það var asskoti erfitt að tyggja það. Við fengum okkur svo Creme Brulee í eftirrétt og Melkorka fékk sér ís. Creme Bruleeið var alveg svakalega gott og eftir að Melkorka fékk að smakka hjá okkur var hún fljót að gleyma ísnum sínum. Hún fékk svo að fara í tívolí tæki sem er þarna á torginu og gleðisvipurinn á henni þegar hún sat í brunabíl og fór hring eftir hring var alveg dásamlegur. Við stefnum þangað aftur í kvöld. Svo röltum við torgið heim og rákumst á litla búð sem selur smávegis af dóti og húsbúnaði. Þar var mikið af fallegum hlutum og ég keypti 6 espresso bolla, undirskálar og statíf á 10 evrur sem mér fannst alveg rosalega góð kaup. Bollarnir eru hvítir með rauðri rós og ofsalega fallegir. Ég á eflaust eftir að kaupa meira í stíl. Melkorka fékk annað dýr í safnið sitt og að þessu sinni var glottandi hýena fyrir valinu.

Í hádeginu ætla ég að rölta út og reyna að kaupa mér létta skó til að þramma um í, þar sem við stefnum á mikið labb á morgun. Ég er búin að læra að segja 37 "trent sept" sem er auðvitað skóstærðin mín eða þá 38 sem ég held að sé "trent huit", þannig að þetta ætti allt að reddast! Heyri í ykkur síðar. Kossar og knús!

15 laga ferðalagið!

2005-03-17T01:37:00.000-08:00

Ég gerði mér grein fyrir því að ég væri í útlöndum í fyrradagsmorgun þegar ég steig inn í lyftuna heima og 10 ára gutti bauð mér góðan dag. Ég eiginleg hrökk bara kút og stamaði Bonjour á móti!

Á hverjum morgni þramma ég að Gare de Lyon lestarstöðinni með headphonin í eyrunum og músíkina á. Fyrsta lagið sem hljómar á morgnanna er Á nýjum stað með Sálinni, sem mér fannst sérstaklega vel við hæfi fyrsta morguninn. Það er líka eitt flottasta lag sem samið hefur verið og er í miklu uppáhaldi hjá mér. Strákarnir í Sálinni eru auðvitað bara snillingar! Labbið að lestarstöðinni er 5 laga labb, og það passar að þegar ég kem að lestarstöðinni þá hljómar Beautiful Day með U2 í eyrum mér. Þegar ég kem inn á gígantísku stöðina sem er full af fólki langar mig alltaf að fara að haga mér eins og Bono hagar sér á flugvellinum í Beautiful Day myndbandinu - dansa út um allt, leggjast á gólfið syngjandi og rífa epli af fólki og éta - það vantar bara færiböndin til að henda mér á og fara rúntinn. Þetta hljómar kannski undarlega en þið sem hafið séð myndbandið vitið hvað ég er að tala um. Mér finnst þetta alltaf svo fyndin hugsun að ég labba glottandi í gegnum stöðina og sumir horfa á mig eins og ég sé smá klikk. Svo fer ég í bakarí á brautarstöðinni og bið um "un croissant si vous plait". Ég hlýt að vera með ágætis framburð því ég fæ alltaf það sem ég bið um, en þegar ég var að segja mömmu frá þessu í morgun og bar setninguna fram með jafnmiklum tilþrifum og í bakaríinu spurði mamma af hverju í ósköpunum ég keypti fisk á lestarstöðinni! En ferðalagið í vinnuna er ca. 15 laga ferðalag þegar engar tafir eru - ferðalagið í morgun var þó 19 laga ferðalag!

Það er ferlega óþægilegt að skilja ekki neitt í málinu. Þegar ég var að bíða eftir lestinni í morgun glumdi einhver tilkynning á frönsku í kerfinu og allir gripu töskurnar sínar og þustu yfir á annann brautarpall. Ég fékk næstum því fyrir hjartað en flýtti mér yfir með öllum hinum. Ég sá svo á tilkynningarskiltinu að lestin sem var væntanlega þangað væri að fara á stöðina mína, en ég var nú samt ekki alveg róleg þangað til ég var komin á áfangastað. Ég hef ekki hugmynd um hvað var í gangi eða af hverju kerfið, sem ég er orðin svo háð, breyttist allt í einu. Ég er alltaf pínu smeyk um að ég fari upp í ranga lest og endi einhversstaðar úti í buska og rati ekki til baka. Ég man eftir írskum strák sem ég hitti einu sinni í Moskvu. Hann kom til landsins og kunni ekki eitt einasta orð á rússensku og ekki einn einasta staf úr stafrófinu. Þar eru allar merkingar á götum og í metróin auðvitað með kírílíska letrinu og hann skildi hvorki upp né niður í neinu. Honum var þó kennt það fyrsta daginn hvernig hann kæmist í vinnuna, hann rataði að metróstöðinni, vissi hvaða pall hann ætti að fara á og að hann ætti að taka lestina 5 stöðvar og þar úr, svo rataði hann þaðan í vinnuna. En svo kom að því einn morguninn að hann sofnaði í lestinni, hann hafði ekki hugmynd um hvar hann var þegar hann vaknaði og strákræfillinn var fastur neðanjarðar í Moskvuborg í þrjá tíma að reyna að rata tilbaka! En þessi lestarferð er ósköp þægileg. Ég hef alltaf verið hrifin af lestum, mér finnst þetta ofsalega róandi ferðamáti og svo skemmir ekki fyrir að vera með góða tónlist í eyrunum.

En í dag er þjóðahátíðardagur Íra! Eftir vinnu ætlum við mamma og Melkorka að skella okkur á írska veitingastaðinn sem er á Nation torginu heima og þar ætlum við að borða og halda upp á daginn. Kannski við fáum grænan bjór! Læt ykkur vita á morgun. Kossar og knús héðan.

Jæja þá!

2005-03-15T06:34:00.000-08:00

Hér kemur þá fyrsti pistillinn frá París! Við lentum heila á húfi á föstudaginn í skítakulda. Íbúðin er bara þó nokkuð góð - nema málningarlyktin sem hangir alltaf inni þrátt fyir ítrekaðar tilraunir til að opna alla glugga upp á gátt og viðra aðeins. Hún fer þó dvínandi núna held ég, þannig að þetta er allt að koma. Svalirnar eru mjög stórar og góðar og svo er auðvitað góður garður líka með stórri rennibraut og einhverju klifurtæki. Melkorka er búin að vera í essinu sínu hérna, hleypur um alla íbúðina á fullu spani því þar er mikið pláss. Hún er nú reyndar búin að skella sér tvisvar sinnum þó nokkuð illa á höfuðið, það féllu mörg tár og sár grátur sem ég skil mjög vel enda harðir skellir!
Í dag er fyrsti dagurinn minn í vinnunni og Melkorka og G eru bara heima saman að dúlla sér. Þær eru víst búnar að fara út að leika og fara í göngutúr. Svo ætla þær að labba á brautarstöðina og taka á móti mér þegar ég kem. Melkorka veit að ég kem færandi hendi heim því ég fór og keypti nýjan DVD spilara í hádeginu - alveg ágætis spilara á 59 evrur, svo er bara að ná að tengja hann í kvöld. Veðrið fer batnandi líka og það er alveg ágætis veður í dag. Ég labbaði á brautarstöðina Gare de Lyon í morgun til að taka lestina í vinnuna. Ég er ca. 20 mínútur að labba að stöðinni, það er samt önnur stöð sem er ca 5 mín labb frá íbúðinni þar sem ég get tekið lest að Gare de Lyon stöðinni (bara ein stöð á milli og tekur held ég um 5 mínútur), en þetta er samt góður göngutúr á morgnanna - kemur bara í staðinn fyrir Orbitrekkið mitt góða!

En nóg í bili - ég ætla að fara að drífa mig heim með DVD spilarann minn. Það verður munur þegar ég er komin með net tengingu heim - þá get ég bara setið í rólegheitum á kvöldin við tölvuna. Læt heyra í mér á morgun.

Ég hlýt að vera.....

2005-02-28T01:39:00.000-08:00

....versti bloggari ever! Af hverju get ég ekki gefið mér oftar tíma til að setjast niður og skrifa nokkrar línur? Svo eftir því sem lengra líður finnst mér ég hafa svo mikið sem ég þurfi að segja og nenni þá ekki að setjast niður og skrifa. En nú ætla ég að reyna að bæta mig!
Ég held að ég hafi átt eftir að skrifa um kvöldið sem við fórum á hótel Holt að borða, þ.e. sunnudaignn fyrir viku síðan! En það var allavega rosalega gaman - við Daddi fórum með Úlla, Stínu og Kristó og fengum hreint út sagt æðislegan mat af Food and Fun seðlinum. Svo er bara líka alltaf svo gaman að fara út að borða í góðra vina hópi.
Á laugardagsköld fór ég út að borða með Möggu - við skelltum okkur á Þrjá frakka og fengum þar dýrindis smálúðuflök með humri í humarsósu! Svo ætluðum við nú aldeilis að taka næturlífið með trukki og stóðum okkur svo vel að við vorum komnar heim rétt upp úr 1. Það var nú ekki sökum ofdrykkju eða neitt svoleiðis þar sem við vorum mjög stilltar og prúðar, heldur einfaldlega vegna þess að við vorum bara þreyttar. Það var nú bara þrjóskan sem hélt okkur gangandi alveg til kl. 1 því Magga hélt því fram að við gætum hreinlega ekki verið þekktar fyrir að fara heim fyrr!
En allaveg ég stóð mig vel í morgun, vaknaði 6.30 og tók hálftíma brennslu á Orbitrekkinu góða. Tíminn var mjög fljótur að líða því The Hulk var á Bíórásinni og þessi hálftíma bútur sem ég náði að horfa á var alveg stórmerkilegur - ég verð að láta verða af því að sjá myndina í heild sinni bráðum!

HELGIN VIÐBURÐARRÍKA!

2005-02-21T13:58:00.000-08:00

Já, það var svo sannarlega nóg að gera hjá mér um helgina - og bara nokkuð góð helgi. Föstudagskvöldið fór auðvitað í Idol partý. Hann Daddi minn kom heim úr Eyjum rétt upp úr 8 um kvöldið og ég var búin að elda alveg ágætis Chilli con carne handa okkur. Ég var nú nokkuð sátt við úrslitin í Idol, en næsta föstudagskvöld held ég að verði gríðarlega spennandi!
En allavega.... á laugardaginn var svo árshátíðin hjá SH og mikið lifandi skelfingar ósköp var nú gaman. Við mættum öllum prúðbúin á Broadway þar sem boðið var upp á fordrykk í Ásbyrgi kl 19. Þar var dregið í happdrætti, og þarf ég nú vart að geta þess að ég fékk engan vinning - en til hamingju þið sem unnuð, glæsilegir vinningar í boði. Hansi fékk vakúmpökkunarvélina, en mér er sagt að hann hafi átt eina fyrir - spurning um að opna safn, hehehe.... En síðan lá leiðin inn í salinn þar sem við fengum alveg eðal sjávarréttarsúpu í forrétt. Ég fékk meira að segja ábót á súpuna, bæði af því að mér fannst hún svona svakalega góð og líka af því það var lamb í aðalrétt og ég er nú ekki mikið fyrir lambakjötið, eða þannig sko... En viti menn, lambið var bara nokkuð gott! Sjóvið var svakalega skemmtilegt, ég skemmti mér alveg konunglega og Daddi segir að það hafi nú alveg sést á glottinu, sem flokkaðist víst undir heimskulegt og var fast á andlitinu á mér meðan ég söng og tallaði með nánast öllum lögunum! Svo tók auðvitað dansgólfið við. Þar hoppuðu menn og skoppuðu fram og tilbaka afturábak og áfram - og gleðin skein úr augum allra. Ég veit ekki til þess að það hafi komið til slagsmála eða leiðinda á milli manna. Sem sagt bara alveg stórkostlega vel heppnað!
Og svo kom nú sunnudagsmorguninn - konudagurinn!! Hann Daddi klikkaði nú ekki þá frekar en á Valentínusardaginn. Hann fór á fætur með Melkorku þegar hún vaknaði um níuleytið og ég fékk að lúra áfram. Skil nú reyndar ekki af hverju ég var í svona hrikalega lélegu standi - það eina sem ég drakk voru tvö hvítvínsglös og 3-4 rauðvínsglös! Ég hef nú oft komið oní mig meira magni af áfengi en þetta en samt verið stálslegin daginn eftir - en á sunnudaginn leið mér eins og mikill og óvenju stór valtari hefði keyrt yfir mig! En hvað um það...... þau laumuðu sér svo út í blómabúð og keyptu handa mér rósir, kerti, konfekt og þessar víðfrægu ástarávísanir. Svo komu þau inní herbergi til mín rétt fyrir 11 og lögðu rósirnar á koddann við hliðina á mér. Ég hálfvorkenndi nú Dadda að þurfa að ganga í gengum þetta því ég hef eflaust talist langt frá því að vera kynþokkafull þennan morgunn. Þakklætið hjá mér var þvílíkt að ég snéri mér á hina hliðina því rósailmurinn fór í taugarnar á mér og hélt áfram að hrjóta í hálftíma í viðbót! Svo þegar ég kom fram var búið að leggja á borð og þvílíkar kræsingar - rúnstykki, kleinuhringir, cafe latte og ég veit ekki hvað og hvað - og mér tókst að borða, alveg ótrúlegt - leið líka fjandi vel á eftir. Hann Daddi er nú samt búinn að blóta þessum ástarávísunum mikið síðan hann gaf mér þá - held hann hafi ekki alveg vitað hvað hann var að fara út í, hehehe... En hann er alveg yndislegur.
Á sunnudagskvöldið fórum við svo út að borða á Hótel Holt - en ég er að hugsa um að bíða með þá sögu þar til á morgun. Ég bara hreinlega nenni ekki að pikka meira inn núna og ég held að þessir þrír aðilar (eða eru þeir kannski fjórir) sem vita af þessari síðu minni nenni varla að lesa meira. Bið að heilsa ykkur í bili!

VALENTÍNUS HINN MIKLI, aka DADDI!

2005-02-14T13:38:00.000-08:00

Já, hann er nú yndislegur!!! Hann Daddi minn kom heim rétt eftir kl 6 í dag með þvílíkan dekurpakka handa mér. Fullt af vörum frá Aquolina, t.d baðsölt og body mousse með einhverju jogúrt dæmi sem er svo svakalega girnilegt að mig langar helst að setja skeið í dolluna og éta moussið upp til agna!!!! En allavega hann lét renna í bað handa mér, kveikti á fullt af kertum inni á baði, færði mér fordrykk og skipaði mér í afslöppun. Ég náttlega lagðist bara í baðið og sötraði minn drykk, alsæl með lífið! Á meðan var þessi elska inni í eldhúsi að elda nautasteikur og bjó til með því þessa líka æðislegu Bearnaissósu! Svo var auðvitað spænskt rauðvín með þessu öllu!! Sósan var hreinasta snilld hjá honum, þær eru nú alltaf góðar hjá honum sósurnar en þessi var æði! Anna vinkona segir þegar hún kemur í mat til okkar að henni sé alveg sama hvað sé í matinn, bara að Daddi búi til sósu og hún fái skeið, þá er hún sátt.... Hann eldaði sko 300 g steik og ég kláraði mína!!! Dísús, hann Jói verður nú ekki ánægður með mig í ræktinni sko....

Svo er það ömurlega við þetta allt saman að ég náði náttlega ekkert að gera fyrir hann. Ætlaði upp í Kringlu til að kaupa eitthvað sætt handa honum eftir vinnu, en gat það ekki því Melkorka var orðin lasin á leikskólanum og ég bara brunaði heim að ná í hana. Ég kom nú reyndar við í Hagkaup til að kaupa mjólk og sá þar alveg hrikalega sætan rósarvönd sem kostaði hátt í 700 kr - en svo bara tímdi ég honum ekki!!! Finnst núna eins og ég sé mesta nánös og ömurlegasta manneskja í heimi... Vona bara að hann skilji þetta alveg og fyrirgefi mér.

Annar ætla ég núna að fara að drífa mig upp í til Melkorku minnar! Hún er með ofboðslega ljótan hósta og er búin að vera milli svefns og vöku í rúman klukkutíma. Daddi er búinn að sitja hjá henni og nú ætla ég að leysa hann aðeins af - leyfa þessarri elsku að slaka aðeins á! En Daddi ef þú lest þetta þá segi ég bara - ég elska þig!

LÍNA LANGSOKKUR

2005-02-13T14:43:00.000-08:00

Já, hún Lína klikkar ekki sko! Við Daddi fórum með Melkorku á Línu Langsokk í dag. Við fórum reyndar með hana fyrir rúmu ári síðan, en henni fannst nú alveg jafn gaman núna. Hún fékk líka stóra Línu dúkku sem spillti sko ekki gleðinni. En á móti ætlar hún að hætta með snudduna sína, nota hana bara á kvöldin þegar hún er að fara að sofa - það verður fróðlegt að sjá hvernig það gengur. Mamma segir að þetta kallist að múta barninu - en ég vil nú frekar tala um þetta sem jákvæða hvatningu!!! Þegar við vorum svo búin á Línu skelltum við okkur á McDonalds. Þessi Big Tasty borgari er algjört æði!! Hann er einhvernveginn miklu ferskari en þessir týpísku borgarar frá Maccanum. En það er auðvitað mjög mikilvægt að taka tómatana af, því tómatara eru náttlega bara vibbi. Svo er líka ágætt að skella á smá auka bbq sósu. Svo var nú bara slökun þegar heim var komið. Melkorka sofnaði með headphonin á sér að hlusta á Línu á meðan við Daddi lágum bara á sófanum og góndum á kassann - svona eiga nú bara sunnudagskvöld að vera!

Ég er bara búin að segja tveimur manneskjum frá þessarri síðu - en það er auðvitað ástin mín eina hann Daddi minn og svo hún Þórdís elska. Verð einhvernveginn að láta orðið berast, læða þessu inn i samræður "æ, já bæðevei, ég er komin með bloggsíðu, endilega kíkið á hana". Ömurlegt samt að vita ekki hverjir kíkja í heimsókn á síðuna hjá manni. Það er eins og síðan hennar Melkorku á Barnalandi - teljarinn sem telur heimsóknirnar hækkar og hækkar en það eru örfáir sem skrifa í gestabókina hennar! Ég er að spá í að búa til svona automatískt kerfi þar sem að ef þú ferð inn á síðuna og ferð svo út úr henni aftur án þess að skrifa í gestabókina þá fer gíróseðill upp á 1.500 kr sjálfkrafa af stað á þann sem skráður er fyrir tölvunni eða IP númerinu sem var á síðunni! Mér finnst þetta bara brilljant hugmynd hjá mér. Hvað segir Þórdís tölvusjéní - heldurðu að þetta virki?

En nóg í bili. Ætla að skella mér í háttinn og segi því góða nótt elskur!

Sko mína

2005-02-12T11:21:00.000-08:00

Mér tókst þetta!! Ég er nú aldeilis hlessa.... Mikið rosalega verður gaman að fá útrás fyrir hugsunum sínum hérna í framtíðinni, svo ég tali nú ekki um ánægjuna hjá ykkur að fá að lesa þessi stórkostlegu skrif mín, hehehe...

En hvaða takmark á maður nú að setja? Á maður að segja einu sinni á mánuði? Einu sinni í viku? Einu sinni á dag??? Eða á maður ekki bara að spila þetta af fingrum fram og skrifa þegar maður hefur smá tíma og kannski eitthvað að segja? Held ég byrji bara á því!

Ég læt þetta bara duga í bili. Ætla að skella mér á smá spjall við hana móður mína sem er komin í heimsókn og fá mér smá rauðvín.

Until later babies!!
/
Ok, so just a few words from me. I managed to set up a website, wheeeeeee....... I´ll do my best to write in both English and Icelandic just for the fun of it. I've been wondering what goal I should aim for - should I write here once a month, once a week or once a day! I think I've settled for writing whenever I have somthing to say - which I suppose for me is quite often, hehehe....

Anyway, enough for the first time blogger. We´ll talk later babes....